رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٧٧ - فصل دهم در نبوت و معجزات و كرامات و منامات و مثل آنها

زلازل و خسف و ابراء مرض‌[١] و خضوع سباع و طيور ايشان را عجب‌[٢] نيست، كه تو مى‌دانى كه بدن مطيع نفس است و مادّت عالم مطيع مفارقات‌[٣] باشند. و نديدى كه از خشم‌[٤] [نفس بدن چون‌][٥] منفعل مى‌شود بحرارت؟

و اوهام را نيز آثارست كه باشد كه مردم بتوهّم‌[٦] خويش از جايهاى بلند بيفتد. پس چون حال چنين است كسى كه نفس او بنور حقّ و ملإ اعلى روشن شود، و آن نور اكسير علم و[٧] قدرتست، عجب نباشد كه مادّت عالم مسخّر او شود و از روشنى روان او سخنش در ملإ اعلى مسموع باشد و دعايش [بشنوند بهر چه ممكن است‌][٨]. امّا[٩] سبب انذار[١٠] كائنات اگر خواهى كه بدانى، قاعده‌اى‌[١١] را محقّق بايد كرد.

(٨٩) بدان كه‌[١٢] نفوس افلاك عالم‌اند بحركات خويش و آثار حركات خويش. و پيش ايشان علمى و ضابطى كلّى باشد كه اثر هر هيأتى‌[١٣] درين عالم چيست، و چون بنقطه‌اى برسند[١٤] جزوى، بدانند[١٥] كه از[١٦] وصول اين نقطه چه‌[١٧] واقع باشد و اثرش نيز. و فى الجمله محيطاند باسباب حوادث و اوقات از[١٨] ماضى و مستقبل و آنچه واقع باشد[١٩] در حال. و نفوس ما منقطع‌[٢٠] نيستند و مانع از اتّصال بديشان‌[٢١] علائق قواى بد نيست‌[٢٢].

(٩٠) و در خواب اگر چه حواسّ ظاهر منع نمى‌كند[٢٣] امّا حواس‌[٢٤]

[١] مرض: مريض‌F

[٢] عجب: عجيب‌S

[٣] مفارقات: متفارقات‌F

[٤] از خشم:-H

[٥] نفس بدن چون: بدن از نفس‌H

[٦] بتوهم: بوهم‌F

[٧] اكسير علم و: كبير عالم‌H اكسير عالم‌S

[٨] بشنوند بهر چه ممكن است: بممكنات مستجاب‌SH

[٩] اما: وF

[١٠] انذار: اندرF

[١١] قاعده‌اى: اين قاعده‌SH

[١٢] بدان كه: و بدان كه‌S

[١٣] هيأتى:

نفس‌SF

[١٤] بنقطه‌اى برسند: بنقطه‌اى بر سرF بدان نقطه برسندSH

[١٥] بدانند:

ندانندTSF

[١٦] كه از: بى‌TF

[١٧] چه:-F

[١٨] از:-SH

[١٩] باشد:-F

[٢٠] منقطع:

منطبع‌H مطلع‌S

[٢١] بديشان:+ وF

[٢٢] بدست: بدنست‌SH

[٢٣] نمى‌كند:

نمى‌كنندF

[٢٤] حواس: حس‌H