رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٢٨٣ - فصل ٨

(٢١) چون دانستيم كه او را از ما فراغتى حاصلست هر يكى روى بطرفى‌[١] نهاديم، حزن بجانب‌[٢] كنعان رفت و من راه مصر برگرفتم. زليخا چون اين سخن بشنيد خانه بعشق پرداخت و عشق را گرامى‌تر از جان خود مى‌داشت تا آنگاه كه يوسف بمصر افتاد.

اهل مصر بهم برآمدند، خبر بزليخا[٣] رسيد، زليخا اين ماجرا با عشق بگفت، عشق گريبان زليخا بگرفت و بتماشاى يوسف رفتند. زليخا چون يوسف را بديد[٤] خواست كه پيش رود، پاى دلش بسنگ حيرت درآمد[٥]، از دايره صبر بدر افتاد، دست ملامت‌[٦] دراز كرد و چادر عافيت بر خود بدريد و بيكبارگى سودائى شد. اهل مصر در پوستينش افتادند و او بى‌خود اين بيت مى‌گفت:

بيت‌

فصل ٨[٧]

(٢٢) چون يوسف عزيز مصر شد، خبر[٨] بكنعان رسيد، شوق‌

[١] طرفى: طريقى‌T

[٢] بجانب:-T

[٣] زليخا:-T

[٤] بديد: ديدS

[٥] پاى دلش بسنگ حيرت در آمد: پا برداشت بسنگ حسرت در آمدT

[٦] دست ملامت: زليخا چون دست ملامت‌T

[٧] فصل ٨:-T

[٨] خبر: و خبرT