تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
ادامه تفسير سوره بقرة
٢ ص
(٢)
سوره البقرة(2) آيات 222 تا 229
٢ ص
(٣)
سوره البقرة(2) آيات 230 تا 239
٢١ ص
(٤)
سوره البقرة(2) آيات 240 تا 249
٤٨ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 250 تا 259
٦٩ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 260 تا 269
١١٢ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 270 تا 279
١٢٩ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 280 تا 286
١٤٣ ص
(٩)
سوره آل عمران
١٦٦ ص
(١٠)
سوره آل عمران(3) آيات 1 تا 9
١٦٧ ص
(١١)
سوره آل عمران(3) آيات 10 تا 19
١٧٧ ص
(١٢)
سوره آل عمران(3) آيات 20 تا 29
١٩١ ص
(١٣)
سوره آل عمران(3) آيات 30 تا 39
٢٠٦ ص
(١٤)
سوره آل عمران(3) آيات 40 تا 49
٢١٨ ص
(١٥)
سوره آل عمران(3) آيات 50 تا 59
٢٢٨ ص
(١٦)
سوره آل عمران(3) آيات 60 تا 69
٢٣٨ ص
(١٧)
سوره آل عمران(3) آيات 70 تا 79
٢٥١ ص
(١٨)
سوره آل عمران(3) آيات 80 تا 89
٢٦٠ ص
(١٩)
سوره آل عمران(3) آيات 90 تا 99
٢٦٥ ص
(٢٠)
سوره آل عمران(3) آيات 100 تا 109
٢٨٠ ص
(٢١)
سوره آل عمران(3) آيات 110 تا 119
٢٩٨ ص
(٢٢)
سوره آل عمران(3) آيات 120 تا 129
٣١١ ص
(٢٣)
سوره آل عمران(3) آيات 130 تا 139
٣٣٣ ص
(٢٤)
سوره آل عمران(3) آيات 140 تا 149
٣٤٥ ص
(٢٥)
سوره آل عمران(3) آيات 150 تا 159
٣٥٦ ص
(٢٦)
سوره آل عمران(3) آيات 160 تا 169
٣٦٧ ص
(٢٧)
سوره آل عمران(3) آيات 170 تا 179
٣٧٦ ص
(٢٨)
سوره آل عمران(3) آيات 180 تا 189
٣٩٠ ص
(٢٩)
سوره آل عمران(3) آيات 190 تا 200
٤٠١ ص
(٣٠)
سورة النساء
٤١٤ ص
(٣١)
سوره النساء(4) آيات 1 تا 9
٤١٥ ص
(٣٢)
سوره النساء(4) آيات 10 تا 19
٤٣٥ ص
(٣٣)
سوره النساء(4) آيات 20 تا 25
٤٥٦ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٦٥ - سوره البقرة(٢) آيات ٢٤٠ تا ٢٤٩

و مضطرب شد پس در همان ايام دشمنى روى بايشان آورد با لشگر عظيم عيلى پسران را با لشكر بسيار بكارزار فرستاد و بر عادة معهود تابوت را همراه ايشان كرد و بعد از فرستادن پسران با لشگر گران ترسان و لرزان بود بجهة آن خبرى كه اشموئيل باو داده بود ناگاه يكى نزد او آمد و گفت لشگر بنى اسرائيل شكست خوردند و هر دو پسران تو كشته گشتند و تابوت را ببردند عيلى بر بالاى كرسى نشسته بود چون اين خبر بشنيد در افتاد و بمرد و كار بنى اسرائيل هرج و مرج شد و همه متفرق گشتند و انواع پريشانى و مصايب در ميان ايشان افتاد تا وقتى كه حقتعالى طالوت را مرتبه پادشاهى داد و بنى اسرائيل از اشموئيل علامت صحت پادشاهى او طلبيدند گفت علامت وى آنست كه تابوت باز بدست شما آيد و كيفيت رسيدن تابوت بايشان باين وجه بود كه آنان كه تابوت را برده بودند بديهى آوردند از ديهاى فلسطين و در بتخانه نهادند و بت مهين را بر بالاى آن نشاندند و چون روز ديگر بتخانه در آمدند ديدند كه آن بت در زير تابوت افتاده و تابوت بر زبر آنست ديگر باره آن بت را بر بالاى تابوت نهادند روز ديگر نيز بر طريق اول يافتند پس بت را بر آن وضع كردند و پاى آن بت را بمسمار بر تابوت دوختند چون روز سوم بيامدند ديدند كه دست و پاى بت شكسته و در زير تابوت افتاده و همه بتان ديگر بروى در آمده تابوت را از آنجا بيرون آوردند و بناحيه از نواحى شهر نهادند اهل آن ناحيه را دردى در گردن پيدا شد كه اكثر ايشان بآن علت بمردند گفتند كه اين تابوت را از اين شهر بيرون بايد برد پس آن را بشهر ديگر بردند حقتعالى جانورى در آن شهر ايجاد فرمود كه مانند موش بود هر كرا بزدى بكشتى و در يك شبان روز مردم بسيار را بگزيد و هلاك كرد پس تابوت را بصحرا آوردند و در كنار آبى در خاك كردند هر كه از آن آب طهارت كردى علت ناسور و قولنج بديد كردى پس بكار خود درماندند و ندانستند كه بآن تابوت چه كنند آخر زنى بود از ذريه انبياى بنى اسرائيل ايشان را گفت تا اين تابوت در ميان شما خواهد بود از بلا خلاص نخواهيد شد پس بسخن آن زن عمل كرده آن تابوت را بر گردونى نهادند و گردون را بر گردن دو گاو قوى بستند و آنها از ولات خود بيرون آورده سر در بيابان دادند حق سبحانه چهار فرشته را بر آن دو گاو موكل گردانيد ايشان را مى‌راندند تا بزمين بنى اسرائيل پس دستها را بگسيختند و تابوت را آنجا بگذاشتند و بر گشتند بامداد كه بنى اسرائيل از شهر بيرون آمدند تابوت را ديدند شادمان شدند و آن را برداشتند و بسراى طالوت آوردند و كار مملكت طالوت بآن مستقيم شد و نزد عبد اللَّه عباس آنست كه تابوت را فرشتگان برداشتند و در هوا رفتند و بيت المقدس آوردند چنان كه گذشت و اينقول اظهر است نسبت بقوله تحمله الملائكة القصه بنى اسرائيل بعد از رسيدن تابوت حكم‌