قربانى شركت دارد بگويد: اللّهمّ هذا عنّى و عن فلان. روايت شده است پيامبر (ص) قوچى را قربانى كرد و آن را به دست خود ذبح و فرمود: «بسم الله و الله اكبر هذا منّى و من لم يضحّ من امّتى»«١٠» سزاوار است از گوشت قربانى بخورد و برادران و بينوايان را از آن اطعام كند، ذخيره كردن گوشت آن هر چند براى بيش از سه روز باشد اشكالى ندارد، و تحريم آن منسوخ است.

يكى از دانشمندان ما گفته«١١» است: امّا در مورد عيد در نظر داشته باش كه آن روز براى كسانى كه روزه آنها قبول شده و وظايف خود را انجام داده‌اند، روز تقسيم جايزه و پخش رحمت و افاضه مواهب است. بنابر اين در اين روز و پيش از آن و بعد از آن در نمازت خشوع خود را زياد و براى قبولى اعمالت و عفو تقصيراتت به درگاه حق تعالى تضرّع و زارى بسيار كن و از حيرت مردوديّت اعمال و خوارى طرد و رانده شدن خود جامه حيا و شرم بر تن بپوشان. بى شكّ اين روز براى هر كسى كه لباس نو بر تن كرده عيد نيست بلكه تنها براى كسانى عيد است كه از وعيدهاى الهى ايمنى يافته و از سختگيريها و تهديدهاى او در امان مانده و به سبب اعمال شايسته استحقاق مزيد اجر و ثواب پيدا كرده‌اند. پس با همه چيزهايى كه با آنها به استقبال روز جمعه مى‌روى اعمّ از اداى وظايف مقرّر و رعايت نظافت و به كار بردن بوى خوش و ديگر اسبابى كه دلت را براى رو آوردن به سوى خدا آماده مى‌كند و در پيشگاه او حضور مى‌يابى، به همان گونه به استقبال اين روز بشتاب. شايد شايستگى يابى كه با او راز و نياز كنى و توفيق خضوع در برابر او را به دست آورى زيرا روزى شريف و زمانى گرانقدر مى‌باشد كه در آن روز اعمال نيك پذيرفته شود، و دعاها به اجابت برسد. شاديت را در آن روز در چيزى‌

[١٠] در الفقيه آمده است که پيامبر (ص) دو قوچ قرباني کرد و يکي از آنها را به دست خويش سربريد و فرمود: «اللّهم هذا وَ عَمَّن لَم يَضِحَّ مِن اَهلِ بَيّتي» و قوچ ديگر را ذبح کرد و فرمود: «اللّهم هَذَا عَنِّي وَ عَمَّن لم يَضِحَّ مِن اُمَّتي».

[١١]- اسرار الصلاة شهيد دوّم، ص ٢٢٣.