راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٣٧ - فضيلت استغفار

باب سوّم برگزيده‌اى از دعاهاى مأثور كه سند آنها حذف شده است‌

مى‌گويم: من در اين باره به ذكر دوازده دعاى كوتاه كه كافى به سند خود از اهل بيت (ع) روايت كرده و به سه فقره دعا از كتاب عدّة الداعي بسنده مى‌كنم. سپس انواع استعاذه را به همان گونه كه غزّالى نقل كرده ذكر مى‌كنم. هر كس خواهان دعاهاى بيشترى است مى‌تواند به كتابهايى كه دانشمندان ما كه رحمت خدا بر آنها باد در اين مورد گرد آورده‌اند مراجعه كند. پس از صحيفه سجّاديه مى‌توان از مصابيح سه گانه«١» مهج الدّعوات و اقبال و جز اينها نام برد. آنچه از كلمات اهل بيت (ع) در ادعيّه و اذكار مندرج در اين كتابها آمده چيزهايى است كه ديگر افراد بشر از آوردن مانند آنها عاجزند، إِنَّ في هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِينَ.«٢»

١- كافى«٣» از ابى عبد الله (ع) روايت كرده‌

كه فرموده است: «چون صبح و شام كنى ده بار بگو: أللّهم ما أصبحت بى من نعمة أو عافية في دين أو دنيا فمنك وحدك لا شريك لك، لك الحمد و لك الشّكر بها علىّ يا ربّ حتّى ترضى و بعد الرّضا. هر گاه اين ذكر را بخوانى شكر نعمتهايى را كه خداوند در اين شبانه‌روز به تو ارزانى داشته است اداء كرده‌اى.»

در روايت ديگرى آمده كه امام (ع) فرموده است: «نوح (ع) اين دعا را در بامداد و شام مى‌خواند و به همين سبب عبد شكور (بنده شكرگزار) ناميده شد» و آن حضرت افزود كه: پيامبر خدا (ص) فرموده است: «هر كس با خدا راست گفت رستگار شد.»

٢- كافى«٤» از آن حضرت (ع) روايت كرده است:

اللّهم لك الحمد أحمدك و استعينك و أنت ربّى و أنا عبدك، أصبحت على عهدك و وعدك، و اومن‌