راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٧٢ - باب هفتم نمازهاى ديگر

اين خانه جلال و عظمت پروردگار آن را به يادآور، و بدان به منزله كسى هستى كه در پيشگاه پادشاه مطلق و حاكم محقّق اين جهان ايستاده‌اى و اگر چه در همه احوال بر درونت آگاه و بر ظاهر و باطنت احاطه دارد، ليكن وضع در اين جا شديدتر و مراقبت در آن لازمتر و كاملتر است و غفلت در اين مقام سخت‌تر و مصيبت‌بارتر است، و آن كه در پيش روى شاه و در كنار سرير سلطنت او در تعظيم و توقيروى كوتاهى مى‌كند با كسى كه از دور حرمت شاه را پاس نمى‌دارد تفاوت بسيار است، هر چند علم او همه را شامل مى‌شود و به همه اشياء احاطه دارد و اين امرى است كه بايد بر خشوع و اشتياق تو بيفزايد، و به سبب آن از اعراض و اهمال نسبت به او بپرهيزى. از اين رو گناه در اين بقعه‌هاى شريف چند برابر و ثواب و حسنه نيز مضاعف است. در باره پيامبران مقرّب گذشته و اولياى شايسته خداوند بينديش، و آثار و قرب آنها را به درگاه پروردگار و اثراتى را كه اعمال آنها پديد آورده است بنگر، و عشق آنها را به تحصيل سعادت جاويد و رسيدن به نعمتهاى ابدى به يادآور، نعمتهايى كه در طول گذشت روزگارها پيوسته تجديد مى‌شود و پياپى گسترش مى‌يابد و در اعمال و كردار خود و رو آوردن به حقّ به آنان تأسّى جوى، و اين امور و نظاير آن مقدّمه نماز تو باشد نه اين كه مقارن با نماز برايت حاصل گردد، زيرا وظيفه انسان در برابر نماز به ويژه ميل و اقبال به آن است تا بتوان از اين درجه به مدارج بالاتر ارتقاء يافت.

٤- نماز ميّت‌

نماز ميّت واجب كفايى است. اگر يكى از كسانى كه از فوت او اطّلاع يافته اين نماز را به جا آورد از ديگران ساقط مى‌شود. اين نماز مشتمل بر پنج تكبير است و ميان آنها چهار دعاست كه بايد پس از نيّت و رو به قبله قرار گرفتن به جا آورده شود. بايد ميّت را پس از غسل دادن و كفن كردن به گونه‌اى در پيش روى نمازگزار بگذارند كه سر ميّت در طرف راست او باشد. و اين امر در مورد مأموم لازم نيست. همچنين ميّت رو به‌