راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٧١ - باب هفتم نمازهاى ديگر

مرگ يا زندگى كسى كسوف نمى‌كنند، پس هر گاه يكى از آن دو كسوف كرد به مساجد بشتابيد.»«١٥»

در روزگار خلافت امير مؤمنان (ع) كسوف واقع شد. آن حضرت با مردم نماز آيات به جا آورد به گونه‌اى كه چون يكى به ديگرى مى‌نگريست پاى او را از عرقش خيس مى‌ديد.«١٦»

عبد الرّحمان بن ابى عبد الله از باد و تاريكى كه آسمان را فرا مى‌گيرد و كسوف پرسش كرد، امام صادق (ع) فرمود: «نماز آنها مانند يكديگر است.»«١٧» فضل بن شاذان در العلل از امام رضا (ع) روايت كرده كه فرموده است: «براى كسوف نمازى قرار داده شده است، زيرا آن از آيات خداوند متعال است و معلوم نيست با وقوع آن رحمت ظاهر مى‌شود يا عذاب از اين رو پيامبر (ص) خواست امّتش در چنين موقعى به آفريننده و رحم كننده خود پناه برند تا شرّ آن را از آنان برگرداند و آنها را از بديهاى آن نگه دارد همچنان كه عذاب را از قوم يونس هنگامى كه به خدا تضرّع كردند برگردانيد.»«١٨»

٣- نماز طواف‌

نماز طواف كه پس از طواف به جا آورده مى‌شود دو ركعت است. اگر طواف واجب باشد اين نماز نيز واجب است و چنانچه مستحبّ باشد اين نيز مستحبّ خواهد بود. اين قول كه طواف و نماز آن مطلقا مستحبّ مى‌باشد شاذّ و نادر است. خداوند متعال فرموده است: وَ اتَّخِذُوا من مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى«١٩» و همان گونه كه در اخبار وارد شده مستحب است در دو ركعت نماز مذكور سوره توحيد و حجر قرائت شود.«٢٠»

يكى از دانشمندان ما«٢١» گفته است: امّا نماز طواف، پس با توجّه به جلال و شكوه‌