راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١٦ - باب دوّم در آداب ظاهرى تلاوت، و آن ده چيز است
آلائك ربّ اكذّب، مىفرمود: و به همين گونه نسبت به آيات ديگر. ظاهرا آن حضرت آنچه را مناسب هر آيه بوده بيان مىفرموده است«٣٧».
براى ختم قرآن دعاهاى مشهورى است. بهترين و كاملترين آنها دعايى است كه در صحيفه سجّاديه امام علىّ بن الحسين (ع) وارد شده است«٣٨».
٩- بلند خواند قرآن
شك نيست كه انسان ناگزير است قرآن را چنان بخواند كه خودش بشنود امّا بلند خواندن آن به گونهاى كه آن را به گوش ديگرى برساند از جهتى مستحبّ و از جهت ديگر مكروه است. روايتى كه از پيامبر اكرم (ص) نقل شده است دلالت بر استحباب پنهانى خواندن قرآن دارد، چه فرموده است: «فضيلت پنهان خواندن قرآن بر تلاوت آشكار آن مانند فضيلت صدقه پنهان بر صدقه آشكار است.»«٣٩» و با عبارتى ديگر فرموده است: «خواننده قرآن در آشكار مانند دهنده صدقه در آشكار و خواننده آن در پنهانى ماننده دهنده صدقه در پنهانى است.»«٤٠» در خبرى كه مفهوم عامّ دارد آمده است: «عمل پنهانى بر عمل آشكار هفتاد برابر برترى دارد.»«٤١» همچنين فرموده است:
بهترين روزى آن است كه نياز را برآورد و بهترين ذكر آن است كه پنهان باشد.»«٤٢»
در خبر آمده است: «قرائت خود را در بين مغرب و عشاء بر يكديگر آشكار نكنند.»«٤٣» سعيد بن مسيّب يك شب در مسجد پيامبر (ص) شنيد عمر بن عبد العزيز كه
[٣٧] کافي، ج ١، ص ١٩، تهذيب، ج ١، ص ١٧١ و ٢٢١ و ٢٤٧؛ ثوابالاعمال.
[٣٨]- دعاي ٤٢ که آغاز آن اين است: اَللّهم صلِّ علي محمد و آله و أفرشني مهادّ کرامتِکَ.
[٣٩]- به اين حديث با اين الفاظ آگاهي نيافتم.
[٤٠]- سنن ابي داوود، ج ١، ص ٣٠٦، ترمذي، ج ١١، ص ٤١ و گفته است: اين حديث حسن و غريبي است؛ الکبير طبراني از دو طريق با الفاظي ديگر؛ مجمعالزّوائد، ج ٢، ص٢٦٦.
[٤١]- الشعب بيهقي، المغني، وسائل الشيعه باب استحباب العبادة في السّر ... از ابواب مقدمةالعبادات.
[٤٢]- احمد، ابن حبان و بيهقي از سعدبن ابي وقّاص به سند صحيح، الجامع الصغير باب الخاء.
[٤٣]- سنن ابوداوود ج ١، ص ٣٠٦، بدون ذکر مغرب و ع شاء، مسند احمد، ابويعلي با، الفاظي ديگر، مجمعالزّوائد، ج ٢، ص ٢٦٥.