روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣١٩ - ترجمه

گفت فرعون ايمان آوردى [١]به او از پيش آن‌كه دستورى دادم [٢]شما را،اين مكرى است كه كردى [٣]در شهر تا برون كنى [٤]از اين جا اهلش را،زود بدانى [٥].

ببرم دستهاتان و پايهاتان [٦]از خلاف،پس بردار كنم شما را جمله [٧].

گفتند ما با خداى خود مى‌گرديم.

چه انكار كردى [٨]از ما الّا آن‌كه ما ايمان آورديم[به آيات] [٩]خداى [١٠]چون به ما آمد،خداى ما به زير [١١]بر ما صبر و جان بردار ما را مسلمان.

قوله-عزّ و جلّ: ثُمَّ بَعَثْنٰا [١٢]مِنْ بَعْدِهِمْ -الآية،خداى تعالى در اين آيت [١٣]قصّۀ موسى و فرعون[١٧٨-ر]كرد،گفت:پس بفرستاديم.و«ثمّ»مهلت و تراخى را باشد،و«بعث»اصل او برانگيختن [١٤]باشد،و اين جا به معنى ارسال است.موسى را،اين اسمى اعجمى است [١٥]لا ينصرف،از اسباب منع در او سه چيز است:

يكى علميّت يكى عجمت يكى«الف»تأنيث مقصور. مِنْ بَعْدِهِمْ ،از پس ايشان، يعنى از پس نوح و هود و صالح و شعيب و لوط كه ذكر ايشان برفت. بِآيٰاتِنٰا ،«با»