روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٨٥ - ترجمه

لطف خواهد بود [١]بعضى مكلّفان را و حسم مادّۀ شبهت خواهد فتاد [٢].

و از جمله وجوه كه در[جواب] [٣]سؤال اوّل گفتند در اصل مسئله يكى اين است كه موسى-عليه السّلام-اين سؤال كرد از خداى تعالى با آن‌كه دانست كه اين بر خداى محال است و لكن چون دانست كه به جواب او شبهت برنخيزد و حسم مادّۀ شبهت در جوابى باشد كه از قبل ربّ العزّة بود سؤال كرد و غرض [٤]جنس صدور الجواب عنه-تعالى.

و بيان اين آن است كه در اخبار آمد كه بنى اسرائيل گفتند يا موسى:از خداى بپرس تا او بخسبد [٥]يا نه؟موسى گفت:بروى [٦]و محال مگويى [٧]كه خواب بر خداى تعالى روا نباشد،گفتند:تو بپرس تا چه جواب آيد.موسى گفت:بار خدايا!دانى چه مى‌گويند؟حق‌تعالى وحى كرد به موسى و گفت:اين سايلان را بر خود حاضر كند و [٨]دو قدح پرآب كن و بر دست گير تا ايشان را اين حال روشن شود.موسى-عليه السّلام-همچنين كرد و بر دست گير تا ايشان را اين حال روشن شود.موسى-عليه السّلام-همچنين كرد كه يك ساعت بود خواب بر او غالب شد دستش برهم آمد [٩]قدحها بشكست و آب ريخت از خواب درآمد قدحها [١٠]شكسته بود و آب ريخته.جبريل [١١]آمد و گفت:خداى مى‌گويد اگر من بخسبم آسمان و زمين كه نگه دارد،كه تو دو قدح نگه نمى‌توانى داشت [١٢]! ايشان را شفا حاصل شد و شبهت زائل.

جواب ديگر از سؤال دوم آن است كه فرق است ميان سؤال رؤيت و سؤال تجسّم [١٣]و صاحبه و ولد،براى آن‌كه علم به صحّت سمع ممكن بود با جواز