واقدى گفت:چون موسى-عليه السّلام-بى‌هوش بيفتاد،آن فرشتگان آسمانها گفتند:ما لابن عمران و سؤال الرّؤية،[پسر عمران تو را با سؤال رويت چه‌كار] [١]؟ گر انده دل نه اختيار است تو را با آن‌كه نه كارست چه‌كار است تو را
همانا اگر دستوريش [٢]بودى در خلال آن احوال بگفتى كه دانستم كه اين تمنّاى محال خود كار كسى بود كه كارش نبود هم در اين كتاب آورد در تفسيرش كه چون موسى-عليه السّلام-بيفتاد [٣]بى‌هوش آن فرشتگان مى‌آمدند و لگد در او مى‌زدند و مى‌گفتند:يا ابن النّساء الحيّض اطمعت في رؤية ربّ العزّة،اى پسر زنان حيض رسيده طمعت [٤]داشتى تا خداى عزيز را ببينى؟و اين خبر اگرچه به نزد ما واهى و ضعيف است چو [٥]از گفتۀ مخالف است براى آن آوردم تا بر او حجّت باشد اگر خطاب فرشتگان با چو [٦]موسى پيغامبرى كريمى كليمى مقرّبى نجيبى [٧]نجيّي زكيّى اين باشد كه شنيدى با آن‌كه او حاكى [٨]بود-و ليس على الحاكي حرج.پس جواب آن‌كس كه از ميان جان و صميم اعتقاد و عقد ضمير گويد چه بود [٩]؟اگر شكايت حكايتى تا آنجا برسيد [١٠]كه مى‌شنوى،تا [١١]نكايت خواجه تا كجا خواهد رسيد [١٢]؟ اگر گويند:اين آيت دليل جواز رؤيت مى‌كند ازآنجا كه موسى -عليه السّلام-از خداى بخواست و اگر محال بودى-چنان كه شما گفتى،

[١] .اساس:ندارد،با توجه به مج،وز افزوده شد،مج+ليت،مل+شعر.

[٢] .مج،وز،آن:دستورش،مل:دستورى.

[٣] .وز،مج،لت:بيوفتاد.

[٤] .مج،وز،مل،آج،لب،آف،آن:طمع.

[٦] [٥] .بم،آف:چون.

[٧] .مج،وز،مل،لت:محبّى.

[٨] .وز،لب،بم،آن:خاكى.

[٩] .مج،وز،مل،لت:چه خواهد بودن.

[١٠] .مج،وز:برسى،مل،آف:برسد.

[١١] .اساس،آج،لب،بم،آف:با توجه به مج،و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[١٢] .مج،وز،مل،لت:رسيدن.