روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٥٤ - ترجمه
بود،قال الشّاعر [١]:
ارسل الذّرّ و الجراد عليهم
و عذابا فاهلكتهم دمورا
وَ الضَّفٰادِعَ
،جمع ضفدع باشد،حيوانى است در آب آن را به فارسى [٢]بزغ گويند. وَ الدَّمَ ،و خون. آيٰاتٍ مُفَصَّلاٰتٍ ،نصب او بر حال است،من قوله: فَأَرْسَلْنٰا .
امّا كيفيّت نزول اين آيات و وصف آن:عبد اللّه عبّاس و سعيد جبير و قتاده و محمّد بن اسحاق بن يسار روايت كردند-و حديث بعضى در بعضى داخل است-كه:چون سحره ايمان آوردند و فرعون ازآنجا برگشت مقهور و مغلوب باآنهمه الّا كفر و اصرار بر كفر و بر معصيت بنيفزودند،خداى تعالى ايشان را امتحان كرد به قحط و نقصان ثمرات در سالهاى پياپى [٣].چون موسى-عليه السّلام- ايشان را معالجه كرد به اين چهار آيت كه:«عصا»بود و«يد بيضاء»و«قحط»و «نقصان ميوه»-و ايشان هيچ متنبّه نشدند-موسى-عليه السّلام-دعا كرد [٤]،گفت:
بار خدايا آيتى نماى اينان [٥]را كه بر اينان نقمتى باشد و قوم مرا پندى باشد،و آنان را كه پس ما [٦]باشند عبرتى باشد و آيتى.خداى تعالى طوفان فرستاد بر ايشان،و آن آبى بود از آسمان[١٨٦-ر]كه [٧]بيامد و در خانههاى [٨]ايشان[افتاد] [٩]چنان كه ايشان در ميان آب بودند در خانهها [١٠]تا به زانو و بر ايشان غلبه كرد و طعام و شراب و متاع بر ايشان تباه شد [١١].و خانههاى [١٢]اسرائيليان با خانههاى [١٣]قبطيان آميخته بود ديوار با ديوار و درها بر هم گشاده،در خانۀ اسرائيلى [١٤]از آن آب يك قطره نبودى،و سراى [١٥]قبطى [١٦]فرومىآمد به آب و بناها خراب مىشد،تا
[١] .مج،وز+شعر.
[٢] .مج،وز:پارسى.
[٣] .مج،وز:سالها بستانى.
[٤] .آج،لب:ايشان را دعا كرد و.
[٥] .آج،لب:ايشان.
[٦] .آج،لب+را.
[٧] .مج،وز:آبى بود كه از آسمان.
[١٣] [١٢] [١٠] [٨] .اساس:خانهاء/خانههاى.
[٩] .اساس:ندارد،با توجّه به مج،وز افزوده شد.
[١١] .آج،لب:كرد.
[١٤] .مج،وز،لت:اسرائيليان.
[١٥] .لت:و به سراى.
[١٦] .مج،وز،مل،لت:قبطيان.