روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٢١ - ترجمه

و هركه سبك بود [١]ترازوهاى او ايشان آنان باشند كه زيان كنند خود را به آنچه به آيتهاى ما ستم كرده باشند [٢].

و ما تمكين كرديم [٣]شما را در زمين و بكرديم شما را در اين [٤]جا زندگانيها [٥]اندكى شكر نكنى [٦].

و به‌درستى [٧]كه بيافريديم شما را پس نگاريديم [٨]، پس گفتيم فرشتگان را[١٣٣-ر]سجده كنى [٩]،آدم را سجده كردند مگر ابليس [١٠]،نبود از سجده‌كنندگان.

گفت چه منع كرد تو را كه سجده نكردى چون بفرمودم [١١]تو را،گفت من بهترم از او بيافريدى [١٢]مرا از آتش و بيافريدى او را از گل.

گفت فروشو [١٣]ازآنجا [١٤]كه نيست تو را كه تكبّر كنى در آنجا برو كه تو از ذليلانى.

گفت مهلت ده مرا تا به آن روز كه زنده كنى [١٥]ايشان را.