تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٩٧ - آيه

((١٧٢٦)) هر دمت گل نى بهار وخرّمى است همچو چاش گل تنت انبار چيست
((١٨٢٧)) چاش گل تن فكر تو همچون گلاب منكر گل شد گلاب اينت عجاب
((١٨٢٨)) از كپى خويان كفران كَه دريغ بر نبى خويان نثار از مهر وميغ
((١٨٢٩)) آن لجاج كفر قانون كپى است وان سپاس وشكر منهاج نبى است
((١٨٣٠)) با كپى خويان تهتكها چه كرد بر نبى رويان تنسكها چه كرد
((١٨٣١)) در عمارتها سگانند وعقور در خرابىهاست گنج عزّ ونور
((١٨٣٢)) گر نبودى اين بزوغ اندر خسوف گم نكردى راه چندين فيلسوف
((١٨٣٣)) زيركان وعاقلان از گم رهى ديده بر خرطوم داغ ابلهى
آيه « قالَ فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي اَلأَرْضِ فَلا تَأْسَ عَلَى اَلْقَوْمِ اَلْفاسِقِينَ ٥ : ٢٦ . » (١) ( خداوند به موسى عليه السلام فرمود : [ چون بنى اسرائيل در ورود به ارض مقدس با تو مخالفت كردند ] ارض مقدس براى آنان چهل سال ممنوع خواهد بود [ در نتيجهء مخالفتشان ] مدت چهل سال در روى زمين گم وسرگردان مى شوند . تو بر حال مردم تبهكار متاسف وناراحت مباش ) .
« وأُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ اَلْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ٢ : ٩٣ . » (٢) ( بنى اسرائيل به جهت كفر يا كفرانى كه ورزيدند ، محبت گوساله در دلهايشان جايگير گشت . )

(١) سوره المائده ، آيهء ٢٦ . .
(٢) سوره البقره ، آيهء ٩٣ . .