تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٠٥ - آيه

((١٩٠١)) همچنان بر مى شمر تازه وكهن ور ملولى رو تو مار خويش كن
((١٩٠٢)) رزق ما از كاس زرّين شد عقار وان سگان را آب تتماج از تغار
((١٩٠٣)) لايق آنكه بدو خو داده ايم در خور آن رزق بفرستاده ايم عاشق نان ساختيم آن خواجه را سير از جان ساختيم اين را چرا
((١٩٠٤)) خوى آن را عاشق نان كرده ايم خوى اين را مست جانان كرده ايم
((١٩٠٥)) چون به خوى خود خوشىّ وخرّمى پس چه از در خورد خويت مى رمى
((١٩٠٦)) ماده گى خوش آيدت چادر بگير رستمى خوش آيدت خنجر بگير غازئى خوش آيدت جوشن بپوش ور به حيزى مايلى . . . فروش
آيه « وإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ الله لا تُحْصُوها ١٦ : ١٨ . » (١) ( واگر بخواهيد نعمتهاى خداوندى را بشماريد ، از قدرت شما بيرون است ) .
« وإِلَى اَلسَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ . وإِلَى اَلْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ . وإِلَى اَلأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ٨٨ : ١٨ - ٢٠ » (٢) ( وآيا نمى نگريد به آسمان كه چگونه مرتفع شده وبه كوه ها كه چگونه نصب شده وبر زمين كه چگونه هموار گشته است ) .
« لَيْسَ لِوَقْعَتِها كاذِبَةٌ . خافِضَةٌ رافِعَةٌ ٥٦ : ٢ - ٣ » (٣) ( واقعه رستاخيز حادثهء دروغين نيست ، اين حادثه [ موجودات فضايى را مانند زمين وساير كرات ] پائين آورنده وبالا برنده است ) .
« لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ ويَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ ٨ : ٤٢ . » (٤)

(١) سوره ابراهيم ، آيهء ٣٤ . .
(٢) سوره الغاشيه ، آيهء ١٨ و ١٩ و ٢٠ . .
(٣) سوره الواقعه ، آيهء ٢ و ٣ . .
(٤) سوره الانفال ، آيهء ٤٢ . .