آخوند، بعد از تحرير اين اصل مهم در اصول عقايد كه برخى از مسائل مربوط به عقايد كه از مستقلات عقليه نيست، ولى از امور ممكنه است و لسان نبوت و ولايت آن را تقرير و بيان فرموده است بايد به آن تسليم شد، چون عقل صريحا به وجوب صدق گفتار انبيا عليهم السّلام حكم مى‌نمايد. و معتقد است كه عقل بايد از طريق نبوت و ولايت، معرفت خود را تكميل نمايد، عقل هر چه كامل‌تر باشد، استفاده او از اسرار ولايت و نبوت بيشتر خواهد بود.

و در نزد عقل مضاعف و مستنير به نور حكمت و نبوت و ولايت، كثيرى از مسائل مربوط به آخرت [١] براى عقل نظرى قابل ادراك نمى‌باشد و كميت عقل در اوليات امور مربوط به احوال و نشآت بعد از موت لنگ است و بايد به حسن متابعت از مقام نبوت و ولايت و هدايت شرع انور به اين قبيل از امور واقف شد كه:

ره عقل، جز پيچ در پيچ نيست‌

بَرِ عاشقان، جز خدا هيچ نيست‌