ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم)
(١)
مقدمه پژوهش
١ ص
(٢)
اهميت و ارزش علم اخلاق
١ ص
(٣)
حايلى ميان إنسان و آتش
١ ص
(٤)
رنج سفر براى آموزش يك حديث
٢ ص
(٥)
تنها حلقه اتصال
٣ ص
(٦)
تلاش براى حفظ وحدت
٣ ص
(٧)
خوشبختى ملتها
٤ ص
(٨)
انگيزه ما از ترجمه اين كتاب
٥ ص
(٩)
فهرست مطالب
٣ ص
(١٠)
باب 60 اين باب در باره صدق راستگوئى و بيان مواردى كه ميتوان از راستگوئى خوددارى كرد و همچنين در باره لزوم و وجوب اداء امانت و برگرداندن آن بصاحب او
٥ ص
(١١)
آيات
٥ ص
(١٢)
اخبار و روايات
٧ ص
(١٣)
باب 61 باب شكر
٢٣ ص
(١٤)
آيات
٢٣ ص
(١٥)
اخبار باب
٢٧ ص
(١٦)
باب 62 در موضوع صبر و آسايش پس از گرفتارى است
٦٠ ص
(١٧)
آيات
٦٠ ص
(١٨)
اخبار
٦٤ ص
(١٩)
باب 63 اين باب در موضوع توكل - واگذارى كار بخدا - تسليم در برابر اراده و تقديرات الهى - نكوهش اعتماد بغير حق و لزوم گفتن ان شاء الله در هر كارى(مقيد ساختن هر پيش بينى باراده و بمشيت پروردگار) است
١٠٣ ص
(٢٠)
آيات
١٠٣ ص
(٢١)
تفسير آيات
١١٤ ص
(٢٢)
اخبار اين باب
١٢٨ ص
(٢٣)
باب 64(در باره سعى و كوشش در عمل و ترغيب و تاكيدى كه در اين موضوع شده است)
١٦٧ ص
(٢٤)
آيات
١٦٧ ص
(٢٥)
اخبار اين باب
١٨٢ ص
(٢٦)
باب 65 در باره انجام واجبات و دورى از محرمات است
٢٠٣ ص
(٢٧)
آيات
٢٠٣ ص
(٢٨)
اخبار اين باب
٢٠٤ ص
(٢٩)
باب 66 اين باب در باره اقتصاد و ميانهروى در عبادت و ادامه دادن حالت عبادت و در باره كار خير و سرعت و عجله در انجام آن و ارزش اعتدال و متوسط بودن انسان در تمام امور و استوار و ميان روى در عمل
٢١٨ ص
(٣٠)
آيات
٢١٨ ص
(٣١)
اخبار
٢١٨ ص
(٣٢)
باب 67(در باره ترك عجب و نداشتن صفت رذيله خودپسندى و راجع باعتراف و اقرار به تقصير و كوتاهى در عبادت)
٢٣٩ ص
(٣٣)
آيات
٢٣٩ ص
(٣٤)
اخبار
٢٣٩ ص
(٣٥)
باب 68 در اينكه خداوند متعال بجهت صلاح و شايستگى و ايمان انسان فرزندان و اعقابش و همسايگانش را حفظ و مورد عنايت قرار دهد
٢٤٧ ص
(٣٦)
آيات
٢٤٧ ص
(٣٧)
تفسير
٢٤٧ ص
(٣٨)
(باب 69 در اينكه خداوند هيچ كس را بگناهى كه ديگرى انجام داده عقاب و مواخذه نميكند)
٢٤٨ ص
(٣٩)
آيات
٢٤٨ ص
(٤٠)
باب 70 در باره اعمال نيك و كارهاى خوبى كه بعد از اعمال زشت واقع مىشود و تفسير آيه إن أحسنتم أحسنتم لأنفسكم
٢٤٩ ص
(٤١)
آيات
٢٤٩ ص
(٤٢)
(اخبار)
٢٤٩ ص
(٤٣)
باب 71 اين باب در باره مضاعف شدن ثواب حسنات و تاخير ثبت و ضبط گناهان از جهت فضل و كرم الهى و ثواب و پاداش بر نيت حسنه و تصميم گرفتن بانجام عمل نيك گر چه موفق بخود عمل نشود و در باره اينكه عزم و تصميم بر گناه تا وقتى خود عمل را مرتكب نشده عقاب و كيفر
٢٥٢ ص
(٤٤)
آيات
٢٥٢ ص
(٤٥)
اخبار
٢٥٣ ص
(٤٦)
باب 72 اين باب در باره ثواب كسى است كه اگر روش نيكى از خود بيادگار گذاشته و در باره آنچه كه پس از مرگ انسان باو ميرسد
٢٦٠ ص
(٤٧)
اخبار
٢٦٠ ص
(٤٨)
باب 73 باب خوشحال شدن بوسيله اعمال خوب و مسرورشدنش بكارهاى نيك
٢٦٢ ص
(٤٩)
اخبار
٢٦٢ ص
(٥٠)
باب 74 در باره وفاء بعهد و بعملى كه براى خدا بر خود لازم كرده(نذر)
٢٦٣ ص
(٥١)
آيات
٢٦٣ ص
(٥٢)
اخبار
٢٦٣ ص
(٥٣)
باب 75 در باره اينكه آرزوى موفق بودن به كارهاى نيك ثواب دارد و در باره اينكه انسان يك روش خيرى را بر خود لازم سازد و در اينكه بايد انسان راضى و خشنود باشد به آنچه كه انبياء و ائمه اطهار
٢٦٤ ص
(٥٤)
اخبار
٢٦٤ ص
(٥٥)
باب 76 در باره آماده شدن براى مرگ است
٢٦٦ ص
(٥٦)
اخبار
٢٦٦ ص
(٥٧)
باب 77 در باره عفت و پاكدامنى و نگهدارى شكم و دامن از حرام
٢٧١ ص
(٥٨)
آيات
٢٧١ ص
(٥٩)
اخبار
٢٧١ ص
(٦٠)
باب 78 در باره سكوت و سخن گفتن در جاى آنها و فضيلت خاموشى و ترك سخنان بيفايده
٢٧٧ ص
(٦١)
آيات
٢٧٧ ص
(٦٢)
اخبار
٢٧٧ ص
(٦٣)
باب 79 در باره گفتار خوب و برخورد نيك با مردم و تفكر و انديشيدن در سخنان و آنچه كه انسان ميگويد
٣٠٥ ص
(٦٤)
آيات
٣٠٥ ص
(٦٥)
تفسير
٣٠٥ ص
(٦٦)
اخبار اين باب
٣٠٦ ص
(٦٧)
باب 80 در باره فكر و انديشيدن و پند و اندرز گرفتن از عبرتها
٣٠٩ ص
(٦٨)
آيات
٣٠٩ ص
(٦٩)
اخبار اين باب
٣١٥ ص
(٧٠)
باب 81 در باره شرم و حياء از خدا و شرم و حياء از مردم
٣٢٥ ص
(٧١)
اخبار
٣٢٥ ص
(٧٢)
(باب 82 در باره سكون و آرامش و وقار و متانت و صدا را بلند نكردن است)
٣٣٣ ص
(٧٣)
آيات
٣٣٣ ص
(٧٤)
(اخبار)
٣٣٣ ص
(٧٥)
باب 83 در باره انديشه و تدبير و احتياط و تحقيق و تامل در كارها و ترك لجاجت است
٣٣٤ ص
(٧٦)
آيات
٣٣٤ ص
(٧٧)
اخبار
٣٣٤ ص
(٧٨)
باب 84 در باره غيرت داشتن و شجاعت است
٣٣٧ ص
(٧٩)
اخبار
٣٣٧ ص
(٨٠)
باب 85 در باره هيئت و خوبى قيافه و داشتن چهره خوب و نمايان شدن نشانه عبادت در سيماى انسان
٣٣٨ ص
(٨١)
آيات
٣٣٨ ص
(٨٢)
اخبار
٣٣٨ ص
(٨٣)
باب 86 در باره اقتصاد و اعتدال در زندگى و نكوهش اسراف و مذمت زيادهروى و كمروى است
٣٣٩ ص
(٨٤)
آيات
٣٣٩ ص
(٨٥)
(اخبار)
٣٣٩ ص
(٨٦)
باب 87 در باره سخاوت و جوانمردى و جود و بخشش است
٣٤٤ ص
(٨٧)
آيات
٣٤٤ ص
(٨٨)
اخبار
٣٤٤ ص
(٨٩)
باب 88 در باره كسى كه هنگام رغبت و علاقه و هنگام ترس و هنگام رضا و خوشنودى و هنگام غضب و شهوت بر خود مسلط باشد
٣٥٠ ص
(٩٠)
اخبار
٣٥٠ ص
(٩١)
باب 89 در باره اينكه بايد انسان در راه خدا و انجام وظيفه ملامت و سرزنش ديگران باكى نداشته و در امور دينى مداهنه و سازش نداشته باشد
٣٥٢ ص
(٩٢)
آيات
٣٥٢ ص
(٩٣)
اخبار
٣٥٢ ص
(٩٤)
باب 90 در باره عاقبتبخيرى و در باره اصلاح درون است
٣٥٤ ص
(٩٥)
آيات
٣٥٤ ص
(٩٦)
اخبار
٣٥٥ ص
(٩٧)
باب 91 در باره نام نيك و آنچه كه خدا در دل بندگان قرار ميدهد كه صالحين و خوبان را دوست داشته باشند و در باره كسى كه در مقام تحصيل رضاى الهى باشد گر چه موجب خشم و نارضايتى مردم باشد
٣٦٢ ص
(٩٨)
آيات
٣٦٢ ص
(٩٩)
اخبار
٣٦٢ ص
(١٠٠)
باب 92 در باره حسن خلق و تفسير آيه شريفه إنك لعلى خلق عظيم
٣٦٥ ص
(١٠١)
آيات
٣٦٥ ص
(١٠٢)
اخبار
٣٦٥ ص
(١٠٣)
باب 93 در باره حلم و عفو و بخشش و فرو بردن خشم و غضب است
٣٨٢ ص
(١٠٤)
آيات
٣٨٢ ص
(١٠٥)
تفسير
٣٨٣ ص
(١٠٦)
اخبار اين باب
٣٨٤ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص

ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٣٧٠ - اخبار

است كه پس از مرگ از آنها سلب خواهد شد ٢- مقصود اين باشد كه چنين اخلاقى باقتضاء سرشت و طينت آنها نيست و از جهت امتزاج و مخلوط شدن خاك و طينت و گل خلقت آنها با طينت مؤمنان است كه در بعضى از اخبار وارد شده و شرح اين مطالب در جاى خود گفته شده ٣- و يا باين معنا كه چنين اخلاق پسنديده چون مطابق عقائد و نيت‌هاى فاسد آنها نيست فقط براى حفظ مصالح ديگران بآنها داده شده پس مثل اينكه بعاريت بآنها داده شده. البته اين چند وجه قريب بهم هستند.

١٢- كافى. على بن ابراهيم ... از ابن كامل از حضرت صادق ٧ كه فرمود اذا خالطت الناس فان استطعت ان لا تخالط احدا من الناس الا كانت يدك العليا عليه فافعل ...

هنگامى كه مردم در ارتباط و اختلاط هستى اگر در برخورد با هر كس بتوانى دستت بالا دست او باشد پس چنين كن كه ممكن است بنده در عبادتش تقصير و كوتاهى داشته باشد ولى چون داراى حسن خلق است خداوند مهربان او را از جهت همين خوش خلقى بدرجه روزه‌دارى كه روزه‌هاى مستحبى بگيرد و شبها بعبادت بپردازد برساند.

بيان. لفظ العليا مؤنث اعلى است و خبر كانت و كلمه عليه متعلق به عليا است و معرفه آمدن عليا مفيد حصر است فافعل يعنى احسان تو بيشتر يا برخورد تو بهتر باشد كه البته معناى اول مناسب‌تر است. يعنى تو احسان‌كننده باش و يا احسان تو بيشتر از طرف باشد نه اينكه بعكس باشد و ممكن است لفظ عليا صفت يد باشد و عليه خبر كانت باشد باين معنا كه دست بخشنده تو برطرف فيض بدهد و يا برتر از او باشد ولى معناى اولى بهتر است و در كتاب زهد ابن سعيد (يدك عليه العليا) كه لفظ عليه مقدم است. در نهايه گفته. در حديث است اليد العليا خير من اليد السفلى دست بالاتر بهتر از دست پائين‌تر است دست بالاتر يعنى دستى كه از سؤال عمر روايت شده و نيز بمعناى دست بخشنده روايت شده و گفته شده عليا يعنى بخشنده و سفلى دست‌گيرنده و يا دست امساك‌كننده. و مرحوم سيد مرتضى در كتاب غرر و درر گفته است: يد يعنى نعمت و بخشش و استعمال يد باين معنا ميان عرب شايع و متداول است كه بنا بر اين معناى حديث چنين مى‌شود بخشش بزرگ و زياد بهتر از بخشش و عطاى اندك است كه حضرت با اين تعبير مختصر و زيبا مسلمانان را ترغيب باخلاق كريمه و وادار باحسان و بخشش فرموده و علتى كه در ذيل اين حديث آمده كه فرمود (ممكن است بنده در عبادتش كوتاهى داشته باشد ...) بر اين اساس است كه كرم و احسان از اخلاق نيكو است و يا از لوازم آن است.

١٣- كافى. عده‌اى از مشايخ ... از بحر سقا و كه حضرت صادق ٧ بمن فرمود يا بحر حسن الخلق يسر ... اى بحر خوش خلقى موجب آسايش و راحتى است سپس فرمود آيا