ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٨ - *(چيزهايى كه جامه و بدن را نجس ميكند) *

زن حائض در لباسى عرق كرد نماز خواندن با آن جامه اشكال ندارد.

١٥٤- رسول خدا ٦ بيكى از زنان خود فرمود: آن سجّاده را به من بده (سجّاده كوچكى بوده كه از حصير ميبافته‌اند) پس آن زن به رسول خدا ٦ عرض كرد: من حائضم، آن حضرت باو فرمود: مگر حيض تو در دست تو است.

١٥٥- و محمّد حلبى از امام صادق ٧ سؤال كرد: شخصى كه در لباس خود جنب (محتلم) گشته و لباسش آلوده است و جامه ديگرى نيز با خود ندارد، چگونه نماز گزارد؟ آن حضرت فرمود: با همان لباس نماز ميخواند و چون به آب رسيد آن را ميشويد.

١٥٦- و در همين مورد در خبر ديگرى آمده: و نماز را اعاده ميكند.

و جامه هنگامى كه بول آن را آلوده كرده باشد يك بار آن را در آب روان ميشويند، و اگر در آب راكد شسته شود دو بار، و بعد آن را ميفشرند. و اگر بول از طفل شيرخواره باشد يك بار بر آن آب ميريزند و در صورتى كه غذا خوار است يا غذايش بر شيرش غلبه دارد يك بار شسته مى‌شود و پسر و دختر در اين حكم همانند و برابرند.

١٥٧- و از امير المؤمنين ٧ روايت شده كه آن حضرت فرمود: شير و بول دختر، پيش از آنكه غذا خوار شود (يا غذايش بر شير خوردنش غالب شود) از جامه‌