ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٢٨ - باب دعاء مستحب در صبح و شام

دو نگهبان،

درود خدا بر شما باد اى دو نويسنده عمل، بنويسيد- خداوند شما را مورد رحمت قرار دهد-: من شهادت ميدهم و اقرار ميكنم كه معبودى جز خداى يكتا و بى‌همتا نيست، و او را انباز نباشد، و اقرار ميكنم كه محمّد بنده و فرستاده اوست، و آئين همانست كه او دستورش را صادر فرموده، و اسلام همانست كه او وصف كرده، و كتاب چنان است كه او فرستاده، و كلام حقّ همانست كه او گفته، و براستى كه خداوند خود حقّ آشكار است. پروردگارا بر محمّد و آلش بهترين درودها را فرست و بالاترين سلام و تحيّت را ارزانى دار، من صبح كردم در حالى كه پروردگارم را سپاس و ستايش مينمايم و صبح كردم در حالى كه براى او شريك نگرفتم چيزى را، و با او كسى را نخواندم، و جز او ولى و سرپرستى را اختيار نكردم، صبح كردم در حالى كه بنده زر خريد فرمانبردارم و از خود چيزى ندارم جز آنكه مولايم عطا فرموده، صبح نمودم در حالى كه توان آنم نيست كه خيرى را كه اميد دارم بسوى خود جلب، يا شرّى را كه از آن حذر دارم از خود دور سازم، شب را بروز آوردم در حالى كه گرو اعمال خويشتنم، و صبح نمودم در حالى كه نيازمندم بدانسان كه كسى را از خود نيازمندتر نمى‌يابم، بخواست خداوند شب را بروز و به خواست او روز را به شب ميبرم، و بخواست او زنده و بخواست او خواهم مرد، و بسوى اوست راه من».

٩٨٣- عمّار ساباطى گويد: امام صادق ٧ فرمود: چون صبح كردى و شام نمودى ميگوئى: (ترجمه): «صبح كرديم در حالى كه پادشاهى، و سپاس، و