ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٤ - كفن كردن ميت و ترتيبات آن

٤٤٦- امير المؤمنين ٧ فرمود: از شهيد پوستين و پاى افزار و كلاه و عمامه و كمر بند و زير جامه را ميكنند، مگر آنكه بآنها خون رسيده باشد، پس اگر خون بهر يك از آنها رسيده باشد همچنان رهايش ميكنند و به آن دست نميزنند، و هيچ چيز بسته و گروه خورده‌اى بر تن او رها نميشود مگر آنكه بايد باز شود.

و شخص محرم هر گاه فوت كند غسل داده شده و كفن مى‌شود و دفن ميگردد و هر آنچه نسبت به محلّ معمول داشته مى‌شود عمل كرده جز كافور كه نزدش نبرند.

كسى كه در ميدان كار زارى كه بفرمان خداوند عزّ و جلّ نبوده كشته شود غسل داده مى‌شود همچنان كه ميّت معمولى غسل داده ميگردد و سرش در كنار گردنش قرار گرفته و بهمراه بدنش غسل داده مى‌شود. و اگر مادر در حال حمل مرده و فرزند حركت دارد جانب چپ شكم را ميدرند و فرزند او را بيرون مى‌آورند. و اگر طفل در درون شكم مادر بميرد و بيرون نيايد در حالى كه مادر زنده باشد، كسى دست خود را داخل فرج آن زن نموده و با دستش طفل مرده را پاره پاره كرده و آن را خارج ميسازد.

٤٤٧- و روايت شده است كه: وقتى امام محمّد باقر ٧ رحلت فرمود امام صادق ٧ امر ميفرمود شبها در آن خانه‌اى كه پدرشان سكنى داشتند