ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣٢ - *(نماز خواندن بر ميت) *

اغفر للمؤمنين و المؤمنات و المسلمين و المسلمات، الأحياء منهم و الأموات». (يعنى بار خدايا بيامرز گناهان مردان و زنان با ايمان را، و مردان و زنان مسلمان را، زندگانشان و مردگانشان را).

و پس از آن تكبير چهارم را ميگويد و اين دعا را ميخواند: «اللّهمّ عبدك [و] ابن عبدك [و] ابن امتك، نزل بك و انت خير منزول به، اللّهمّ إنّا لا نعلم منه إلّا خيرا و انت اعلم به منّا، اللّهمّ إن كان محسنا فزد في إحسانه و إن كان مسيئا فتجاوز عنه و اغفر له، اللّهمّ اجعله عندك في اعلى علّيّين، و اخلف على اهله في الغابرين، و ارحمه برحمتك يا ارحم الرّاحمين» (يعنى: بار خدايا بنده تو [و] پسر بنده تو و پسر كنيز تو برحمتت نازل شده و بدرگاه تو آمده است و تو بهترين و برترين كسانى هستى كه بدرگاهش نزول كنند، بار خدايا ما جز خوبى از او چيز ديگرى نميدانيم و تو باحوال او از ما داناترى، بار خدايا اگر نيكوكار بوده است پس تو احسان خود باو زياده و افزون ساز و اگر گناهكار بوده از گناهانش در گذر و او را مورد عفو و بخشايش خودت قرار ده، خداوندا روح او را يا مقامش را در بالاترين مراتب بهشت نزد خود قرار ده، و تو جاى خالى او را در ميان بازماندگانش با تدارك احوال ايشان پر ساز، و با رحمت واسعه خويش بر او رحمت آور، اى مهربانترين مهربانان) پس از آن تكبير پنجم را بگويد.

و چون از نماز فارغ شود جاى خود را ترك نكند تا وقتى كه جنازه را بر سر دستهاى مردان ببيند.