ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧ - (در بيان آبها و پاكى و پاك آفرينى، و پليد شدن آنها)

(جنبانك پرنده كوچكتر از گنجشك) است، پس يك دلو از آب آن ميكشند و بعد مصرف ميكنند

و در فاصله ميان انسان و صعوه به تناسب و اندازه آن چيزى كه در چاه مى‌افتد (آب ميكشند)، پس اگر موشى در آن افتاد و اندامش متلاشى نگشته يك دلو آب از آن چاه كشيده مى‌شود، و هر گاه أجزايش از هم گسيخته باشد هفت دلو، و اگر الاغى در آن افتاد بمقدار يك كرّ (كه اندازه آن در آب كرّ گذشت) از آب كشيده مى‌شود، و هر گاه سگى در چاه افتاد بمقدار سى دلو تا چهل دلو از آن كشيده مى‌شود، و اگر گربه‌اى در آن افتاد (و مرد) هفت دلو از آن كشيده مى‌شود، و اگر در آن ماكيانى يا كبوترى افتاد (و مرد) هفت دلو آب از آن كشيده مى‌شود (و اين بهتر است، و دو دلو و سه دلو هم روايت شده) و هر گاه شتر يا گاو نرى در آن افتاد (و مرد) و يا مايع مست‌كننده در آن ريخت تمام آن آب كشيده مى‌شود، و اگر چند قطره خون در چاه چكيد چند دلو آب از آن كشيده شود كافيست، و اگر مردى در آن بول كند چهل دلو از آن كشيده مى‌شود، و اگر كودكى كه غذا ميخورد (شيرخواره نيست) در آن بول كند سه دلو آب از آن چاه كشيده مى‌شود، و اگر (آن كودكى كه در چاه بول كرده) شيرخواره باشد يك دلو آب از چاه كشيده مى‌شود، و اگر كيسه سر بسته چرمى كه از فضولات و مدفوع انسان- خشك يا تر- پر است، يا كيسه‌اى پر از سرگين در چاه افتاد اشكالى ندارد كه از آن آب وضو سازند، و لازم نيست چيزى از آن آب كشيده‌