ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥٥ - در بيان دلدارى دادن و دعوت بصبر و آرامش و بيتابى و زارى بهنگام مصيبت، و زيارت و ديدار از قبر مردگان، و نوحه كردن و به ماتم نشستن زنان

بلافاصله گويد: «استغفر اللَّه و اتوب اليه».

٥١٥- امام باقر ٧ فرمود: هيچ مؤمنى نيست كه در دنيا بمصيبتى دچار شود و بهنگام گرفتارى و مصيبت گويد: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ و نيز در وقتى كه بناگاه گرفتارى باو روى نموده صبر پيشه كند و بيتابى نشان ندهد مگر آنكه خداوند گناهان گذشته او را جملگى بيامرزد جز گناهان كبيره، آنها كه خداوند كيفرشان را دوزخ قرار داده، و هر گاه كه در آينده مصيبت خود را بياد آورد و در هنگام ياد آمدن آن مصيبت بگويد: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ و در آن وقت حمد و ستايش خداوند عزّ و جلّ را بجا آورد، خداوند هر گناهى كه در فاصله ميان استرجاع پيشين تا استرجاع بعدى مرتكب شده برايش مى‌آمرزد مگر گناهان كبيره او را.

٥١٦- ابو بصير از امام باقر ٧ روايت كرده كه فرمود: همانا فرشته‌اى از سوى خداوند در قبرستانها گمارده شده و چون نزديكان و خانواده ميّت از جنازه‌اى كه به خاك سپردند برگردند آن فرشته مشتى از خاك برميدارد و از پى ايشان ريخته و ميگويد: «آنچه ديديد فراموش كنيد» و اگر چنين نميبود هيچ كس نميتوانست از زندگى كامياب شود.

٥١٧- امام صادق ٧ فرمود: هر كس به مصيبتى مبتلا شود خواه بر آن‌