ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١١ - *(باب غسلها) *

روم كه براى آن آواز و صدا رفته باشم بلكه آن صدا و آوازيست كه با گوشم ميشنوم، امام صادق ٧ باو فرمود: ترا بخدا تكرار مكن مگر نشنيده‌اى خداى عزّ و جلّ ميفرمايد: همانا گوش و چشم و دل جملگى در پيشگاه خداوند مورد باز پرسى قرار ميگيرند. پس آن مرد گفت: گويا من هرگز اين آيه از كتاب خداوند عزّ و جلّ را از هيچ عرب و غير عربى تاكنون نشنيده بودم، حال كه شنيده‌ام ناچار آن كار را ترك كردم، من از خداى تعالى طلب بخشش و عفو و توبه ميكنم، پس امام صادق ٧ باو فرمود: برخيز و غسل كن و هر آنچه از نماز به خاطرت رسيد به جاى آر، كه تو بر امر و گناهى بس بزرگ مقيم بودى و چه بد وضعى داشتى اگر بدان حال مرده بودى. از خداى متعالى طلب آمرزش و بخشش كن و از او بخواه كه توبه‌ات را از همه بديها بپذيرد، همانا خداوند عزّ و جلّ چيزى را ناخوش نشمرده و نهى نكرده مگر عمل قبيح را و تو قبيح را براى طالبانش واگذار كه هر چيزى سزاوار و در خور گروهى است كه شايسته آنند.

و همه انواع غسل سنّت است مگر غسل جنابت. (يعنى همه وجوبش به سنّت است نه بقرآن، و غسل جنابت بقرآن است)، و غسل جنابت از وضو كفايت ميكند زيرا آنها هر دو واجب هستند كه در كنار هم قرار گرفته‌اند پس غسل كه بزرگتر است از وضو كه كوچكتر است كفايت ميكند. و كسى كه غسل ديگرى غير از جنابت بجا