ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٥٩ - باب در بيان فضيلت مسجدها و حرمت آن و ثواب كسى كه در آنجا نماز گزارد

عبد اللَّه ٧ قال: قلت له: رجل اشترى دارا فبقيت عرصة فبناها بيت غلّة أتوقف على المسجد؟ فقال: إنّ المجوس أوقفوا على بيت النّار». يعنى: ابو الصّحاري گويد:

بامام صادق ٧ عرضكردم: شخصى خانه‌اى خريده و در آن بنائى ايجاد كرده و از آن زمين عرصه مانده كه شخص آن را مستغلّى ساخته است آيا آن را ميتوان وقف مسجد كرد؟ آن حضرت فرمود: همانا مجوس بر آتشكده‌هاى خود وقف ميكنند. از اين حديث- مؤلّف- رحمه اللَّه- عدم جواز فهميده و با نقل بمعنى فرموده جايز نيست زيرا مجوس چنين ميكنند. شهيد صاحب ذكرى و جماعتى ديگر نيز از خبر عدم جواز فهميده‌اند و چون فتواى آنان جواز است خبر را ردّ و يا توجيه كرده‌اند، و پاره اى ديگر مانند مرحوم مولى محمّد تقى مجلسى احتمال ديگر هم در حديث داده‌اند كه دليل بر جوازست، و گويند: هر گاه مجوس بر آتشكده وقف كنند شما خود اولى هستيد كه بر عبادتگاه خويش وقف كنيد. ولى لفظ خبر ظهور در منع دارد، و محشى در متن عربى اصل كتاب ذيل اين حديث شرح نسبتا مبسوطى مرقوم فرموده‌اند.

٧٢٠- روايت شده است كه در تورات ثبت و مقرّر گرديده: براستى خانه‌هاى من در روى زمين همان مساجد است، هلا فرخنده باد آن بنده‌اى كه در سراى خويش وضو سازد و مرا در خانه‌ام زيارت كند، البتّه كه گراميداشت ميهمان بر صاحب خانه لازم و فرض است، هلا آنان را كه در تاريكيهاى شب گام برداشتن بسوى مساجد را پيشه ساخته‌اند بشارت ده كه در روز رستاخيز با نورى درخشان وارد محشر خواهند شد.

٧٢١- و باز روايت شده: آن خانه‌ها كه در آن بهنگام شب نماز ميكنند يا نماز شب ميگزارند نور آن خانه‌ها براى اهل آسمان چنان ميدرخشد كه نور ستاره‌ها براى‌