ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٥٧ - باب در بيان فضيلت مسجدها و حرمت آن و ثواب كسى كه در آنجا نماز گزارد

٧١٣- امير المؤمنين ٧ ميفرمود: هر كس پيوسته يا در وقت هر نماز بطرف مساجد روان باشد يكى از اين هشت چيز را بهره خواهد برد: برادرى كه در راه خدا مورد استفاده او باشد، يا طرفه دانشى كه از زبده‌هاى علم باشد، يا نشانه محكمى كه در راه حقّ او را استوار سازد، يا رحمتى از طرف حقّ كه در انتظار او بوده، يا كلمه و سخنى كه او را از بدى باز دارد، يا شنيدن جمله‌اى كه او را براه خير و نجات راهنمائى كند، يا گناهى را از ترس خدا ترك نمايد، و يا آنكه از سر شرم و حيا گناهى را ترك كند. (اين فوائد همه در رفتن بمسجد است).

٧١٤- رسول خدا ٦ شنيد كه شخصى در مسجد فرياد ميكند چه كسى حيوان مرا يافته است (يا بنا بقرائتى ديگر: چه كسى حيوانى گم كرده است) پس فرمود: باو بگوئيد: خداوند [گم‌شده‌ات را] بتو نرساند كه مسجد را براى غير اين كارها ساخته‌اند يا مسجد را براى چنين كارها بنا نكرده‌اند. (فقهاى عظام اين گونه اخبار را حمل بر كراهت كرده‌اند).

٧١٥- و باز آن حضرت فرمود: از ورود اطفال خود (كه بى‌تميزند) بمساجد اجتناب كنيد و ديوانگان را مطلقا بمسجد راه ندهيد و نيز پرهيز كنيد از اينكه صداى خود را بلند كنيد يا آواز برداريد و در آنجا خريد و فروش نكنيد يا محلّ معاملات قرار ندهيد، و گمشده خود يا صاحبش را در مسجد مجوئيد، و در مساجد اقامه حدود نكنيد و بقضا اقامه احكام مكنيد. و سزاوار است كه از سرودن و خواندن شعر، و از نشستن‌