ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٥ - باب در بيان فضيلت مسجدها و حرمت آن و ثواب كسى كه در آنجا نماز گزارد

واجب الإطاعه او هستم پس على مولاى اوست، خداوندا هر كس او را دوست دارد تو نيز دوستش بدار و هر كس با على دشمنى كند تو نيز او را دشمن بدار.

٦٨٧- و أمّا آن جانب ديگر مسجد محلّ چادر و خيمه منافقان بود كه چون ديدند رسول خدا ٦ دست بدعا برداشته، و يا دست على را با دست خويش بلند كرده بعضى به بعض ديگر گفتند: بچشمان او بنگريد چگونه در حدقه ميگردد گويا چشمان ديوانه ايست، پس جبرئيل ٧ با اين آيه نازل شد: وَ إِنْ يَكادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَ ما هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ‌ يعنى: و نزديك بود كافران با بد چشمى خويش يا با چشمان بديشان تو را آسيب رسانند و از پا درآورند آنگاه كه قرآن را شنيدند و گويند كه البتّه او ديوانه است و حال آنكه اين قرآن نيست مگر پندى براى عالميان.

و هنگامى كه حسّان شتربان، امام صادق ٧ را از مدينه منوّره به مكّه معظّمه ميبرد آن حضرت او را از اين خبر آگاه ساخت و باو فرمود: اى حسّان اگر تو شتربان من نميبودى و بتو اعتماد نميداشتم اين حديث را بتو نميگفتم.

شرح: «البتّه بايد دانست كه گفته‌اند آيه مكّى است و قبل از هجرت نازل گشته و قضيّه غدير خمّ پس از هجرت است و اين آيه قبلا نازل شده بود، جواب آنست كه مانعى ندارد آياتى بمناسبت تعيين مصداق دو بار يا بيشتر نازل شود و البتّه مرتبه اوّل در مكّه بوده است».

٦٨٨- و امّا مسجد خيف در منى، همانا جابر از امام باقر ٧ روايت‌