ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٦ - *(در بيان لباسهايى كه با آن ميتوان نماز خواند و لباسهائى كه) * *(با آن نميتوان نماز خواند و انواع جامهها) *

فرستاده متذكر شده است: نماز خواندن در لباس تهيه شده از مو و كرك هر حيوان حلال گوشت يا هر حيوانى كه گوشت آن را بتوان خورد اشكال ندارد ولى اگر پشم و مو و پوست حيوانى ديگر از قبيل سنجاب يا سمور يا فنك (حيوانى است همخانواده و همسان روباه امّا كوچكتر از آنست، ظاهرا قاقم باشد كه بهترين نوع پوست متعلق به آنست) بتن دارى و ميخواهى نماز بخوانى آن جامه يا پوستين را از تن بيرون آور، البتّه در اين مورد (سنجاب و سمور و فنك) رواياتى نيز از ائمه هدى : رسيده است كه نماز خواندن در آن لباسها را (با كراهت و در حالت ضرورت و گاه مطلقا) رخصت داده‌اند (اگر چه نخواندن بهتر است)؛ و زنهار در جامه‌اى كه از پوست روباه تهيّه كرده باشند نماز مگذار، و نيز در جامه‌اى كه زير آن يا روى آن پوشيده‌اى نماز مكن (زيرا ممكن است موى آن حيوان به آن چسبيده باشد و بچشم نيايد).

٨٠٦- و از سليمان بن جعفر جعفرى روايت كرده‌اند كه گفت: من حضرت رضا ٧ را ديدم كه در جبّه‌اى از خزّ نماز مى‌خواند.

٨٠٧- على بن مهزيار گويد: امام محمّد تقى (حضرت جواد ٧) را ديدم كه نماز واجب و سنّت و مستحبّ را در جبّه خزّ طارونى (نوعى خز است، يا بنا بر بعضى از نسخه‌ها طاروى يا خزّ يمنى) بجا مى‌آورد، و بمن نيز جبّه‌اى از خز بخشيد و يادآورى فرمود كه آن را بتن خويش كرده و در آن نماز گزارده است، و بمن هم فرمود كه در آن نماز كنم.