ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٨ - در بيان دلدارى دادن و دعوت بصبر و آرامش و بيتابى و زارى بهنگام مصيبت، و زيارت و ديدار از قبر مردگان، و نوحه كردن و به ماتم نشستن زنان

بقصد اينكه مردم از آن منتفع شوند يا بقصد قربت وقف نمايد و ديگر آبى كه بقصد قربت جارى كند مثل ايجاد نهر و حفر كاريز و غيره و آن را وقف كند تا مسلمانان از آن بهره‌مند شوند، و ديگر چاهى كه شخص در بيابانها حفر كند، و بالاخره سنّتى كه شخص از خود باقى گذارد و پس از او ديگران به وى تأسى كرده آن را ادامه دهند.

٥٥٦- و نيز آن حضرت فرمود: هر كس از مسلمانان براى ميّتى عمل صالح و نيكويى انجام دهد پاداش او دو چندان شود و خداوند متعال آن مرده را از آن عمل خير و ثوابش بهره‌مند گرداند.

٥٥٧- و باز آن حضرت فرمود: نماز و روزه و حجّ و صدقه و اعمال خير و دعا كه از جهت ميّت ميكنند در قبرش بر او وارد مى‌شود و باو ميرسد و ثوابش را براى كسى كه آن را انجام داده و نيز براى ميّت مينويسند.

٥٥٨- هنگامى كه ذرّ بن ابى ذرّ- كه رحمت خدا بر او باد- از دنيا رفت ابو ذر بر قبر او ايستاد و دستش را بر قبر كشيد، و گفت: اى ذرّ خدا تو را رحمت كند بخدا قسم كه تو نسبت بمن بسيار نيك رفتار و نيكو كار بودى و در حالى كه از تو خشنود بودم ترا از من گرفتند و بديار مردگان شتافتى بخدا قسم كه از دست رفتن تو بر من نقصانى نياورد و مرا از آن باكى نيست، و مرا به هيچ كس جز خداوند نيازى نيست و اگر هول عالم پس از مرگ و نقطه شروع قيامت و رسيدگى به حسابها نبود بى‌ترديد بسيار