ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٤ - *(چيزهايى كه جامه و بدن را نجس ميكند) *

با هيچ يك از آنها به تنهايى نميتوان بعنوان لباس كه ساتر عورت است نماز بجا آورد).

و كسى كه لباسش بر الاغ مرده‌اى افتاده، شستن آن جامه بر او لازم نيست و نماز خواندن با آن لباس نيز اشكال ندارد.

و اشكالى ندارد كه شخص به استخوان مرده‌اى كه يك سال از وفات يا دفنش گذشته دست بمالد، و نيز باكى نيست كه شخص زنده‌اى دندان مرده‌اى را به جاى دندان خود گذارد.

و كسى كه لباسش به سگ خشكى ماليده شد و آن سگ شكارى نبوده بر اوست كه بر جامه‌اش آب ريزد و هر گاه سگ تر و مرطوب باشد بر او لازم است كه جامه را بشويد، و اگر سگ شكارى بوده و خشك نيز باشد بر او چيزى نيست و اگر بدنش تر و مرطوب باشد لازم است كه بر آن آب بريزد.

و نماز خواندن در لباسى كه شراب بر آن ريخته شده اشكالى ندارد، زيرا خداوند عزّ و جلّ نوشيدن آن را حرام فرموده و خواندن نماز در لباسى كه بدان آلوده است ممنوع نساخته، و امّا در خانه‌اى كه در آن شراب است (يا اطاق) بجا آوردن نماز جايز نيست.

مترجم گويد: «بسيارى از فقهاء مذهب ما عقيده ندارند كه هر مايع مست‌كننده‌اى نجس است، بلكه تنها خوردن از آن را جايز نميشمرند».