ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٥ - *(چيزهايى كه جامه و بدن را نجس ميكند) *

كسى كه بول كند و اندكى از آن به رانش بچكد، و فراموش كرده نماز بخواند سپس به خاطر آورد كه آن موضع را نشسته است، شستن آن محلّ و اعاده نماز بر او لازم است.

و اگر موشى در آب افتاد و سپس بيرون آمد و بر جامه‌اى راه رفت يا دويد پس آنچه از اثر و جاى پاى آن را كه ميبينى بشوى و آنچه را كه در اثر ترى بر آن نميبينى آب بر آن بريز.

شرح «اين فتوا مضمون روايت عليّ بن جعفر ٧ است و مشهور آن را حمل بر استحباب كرده‌اند زيرا چند روايت صحيح ديگر از عليّ بن جعفر نقل شده كه موش را پاك ميداند».

و اگر شخصى زخمى داشته باشد كه از آن خون مى‌آيد و لباسش را خون آلوده ميكند اشكال ندارد كه خون را نشويد و با آن نماز بخواند تا زمانى كه بهبود يابد و يا خون قطع شود.

١٦٨- از موسى بن جعفر عليهما السّلام سؤال شد: در مورد مردى كه او را أخته كرده‌اند (يعنى آلت و يا بيضتين او را در آورده‌اند) وقتى كه بول ميكند بخاطر آنكه قدرت ندارد آن را كنترل كند دچار مشقّت مى‌شود و پياپى رطوبت از پى رطوبت ميبيند، آن حضرت فرمود: وضو ميگيرد سپس يكبار در روز آب بر جامه خود ميريزد.

(يعنى جامه خود را ميشويد).