ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٩ - *(غسل حيض و نفاس) *

و پدرم- كه خدا از او خشنود باشد- در رساله‌اى كه براى من فرستاده گويد:

باكى نيست كه در غسل موالات نباشد. دستها و عورت و سرت را ميشويى و شستن بدنت را تا وقت نماز عقب مياندازى، و بعد كه خواستى نماز بخوانى بدنت را ميشويى، پس اگر بعد از آنكه سرت را شستى قبل از شستن بدنت حدثى از بول يا غائط يا باد از تو صادر شد پس غسل را از اوّل اعاده كن، و اگر به شستن بدن خود قبل از سرت شروع كردى پس شستن بدنت را بعد از شستن سر تكرار كن. (مؤلف محترم در غسل ترتيب را واجب دانسته و موالات را لازم نميداند).

* (غسل حيض و نفاس)*

١٩٢- و امام صادق ٧ فرمود: نخستين خونى كه بر روى زمين ريخت خون حوّا بود (همسر آدم ابو البشر) در آن هنگام كه حائض شد.

١٩٣- امام باقر ٧ فرمود: همانا حيض نجاستى است براى زنان كه خداى عزّ و جل ايشان را بدان مبتلا ساخته است، زنان در زمان حضرت نوح ٧ چنين بودند كه هر زنى در سال يك بار حائض ميشد تا اينكه جمعى از زنان‌