ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٣ - در بيان دلدارى دادن و دعوت بصبر و آرامش و بيتابى و زارى بهنگام مصيبت، و زيارت و ديدار از قبر مردگان، و نوحه كردن و به ماتم نشستن زنان

دلتنگى و تنهائيشان را مبدّل بأنس و آرامى و وحشتشان را مبدل بأمن ساز، چرا كه تو بر هر چيز توانائى.

٥٤١- حضرت رضا ٧ فرمود: هيچ بنده [مؤمنى‌] نيست كه قبر مؤمنى را زيارت كند و در كنار قبر او هفت بار سوره «إنّا انزلناه في ليلة القدر» را بخواند مگر اينكه خداوند او را و صاحب آن قبر را مى‌آمرزد.

٥٤٢- اسحاق بن عمّار از امام كاظم ٧ پرسيد: كه آيا مؤمن متوفّى بزيارت و ديدار خانواده و كسان خود مى‌آيد؟ آن حضرت پاسخ فرمود: بلى، پرسيد: چند گاه يك بار مى‌آيد؟ آن حضرت فرمود: بمقدار فضائلى كه آنان دارند بايشان رخصت ديدار ميدهند، از آنان كسانى هستند كه هر روز بديدار مى‌آيند و كسانى هستند كه هر دو روز يك بار خانواده و خويشان خود را زيارت ميكنند، بعضى ديگر از ايشان هر سه روز يك بار. اسحاق گويد: من از طرز گفتار آن حضرت چنين فهميدم كه ميفرمايد:

كمتر مهلتى كه بايشان رخصت ميدهند هر هفته‌اى يك بار است، يا كمتر از يك هفته رخصت بايشان داده نميشود. پس از آن حضرت پرسيدم در چه ساعتى به زيارت مى‌آيند؟ فرمود: هنگام زوال آفتاب يا اندكى پيش از زوال خورشيد، و خداوند فرشته‌اى را بهمراه او گسيل ميدارد كه آنچه او را خوشحال ميسازد باو نشان دهد و آنچه او آن را دوست نميدارد از او بپوشاند، و او شادمانى اهل خود را ديده و با چشم و دل روشن و مسرور باز ميگردد.