ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٥٠ - باب در بيان فضيلت مسجدها و حرمت آن و ثواب كسى كه در آنجا نماز گزارد
كه اينجا نمازگاه مهدى از فرزندان من گردد و محلّ نماز هر مؤمنى باشد و هيچ مؤمنى بر روى زمين نباشد مگر آنكه (متوجّه) اينجا باشد يا دلش مشتاق اينجا باشد، پس اين مسجد را ترك نكنيد و آن را غريب نگذاريد و با نماز خواندن در اينجا به خداوند عزّ و جلّ تقرّب جوئيد و روى به خداوند آورده و از او حاجات خود را طلب كنيد كه برآورده شود، اگر مردم ميدانستند چه بركتى در اين مسجد است هر آينه از گوشه و كنار عالم روى بدان مىآوردند اگر چه خود را بسينه بر روى برف بكشانند.
شرح: «ائمّه عليهم السّلام اين فضيلتها را براى مسجد كوفه از آن جهت ذكر كردهاند كه مردم بدانند و فريب تبليغات طرفداران خلفاى اموى را كه راجع به مسجد بيت المقدّس بيش از حد مبالغه كردهاند و برترى آن را بر ساير مساجد حتّى مسجد كوفه مسلّم ميدانند نخورند».
٦٩٧- و أمّا مسجد سهله، امام صادق ٧ فرموده است: اگر عمويم زيد (بهنگام خروج) بدان مسجد پناه برده بود و بدرگاه خداوند متعال استغاثه ميكرد خداوند تعالى دست كم او را يك سال در پناه خود ميگرفت و امان ميداد، و آنجا جايگاه حجره ادريس پيامبر ٧ بوده است كه در آن خياطى ميكرد، و باز محلّى است كه ابراهيم ٧ از آنجا بر عمالقه خروج كرد، و نيز داود از آنجا بر جالوت قيام كرد، و در زير آن محلّ سنگ سبز رنگى است كه صورت هر پيامبرى كه خداوند عزّ و جلّ آفريده بر آن نقش بسته است، و از زير آن مسجد طينت يا گل اوّليه