ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧٣ - در اخبار نادر

همه تلختر است؟ آن حضرت فرمود: مرگ آن فرزند، پس ابن ابى ليلى گفت: گواهى ميدهم كه شما اهل بيت حجّتهاى خداوند بر خلق او هستيد (يعنى شما اهل بيت امامان و پيشوايان واجب الاتّباع خلق خدا هستيد).

٥٧٠- و نيز امام صادق ٧ فرمود: بنده مؤمنى نيست كه بر سر يتيمى از روى ترحّم و دلسوزى دست كشد مگر اينكه خداوند عزّ و جلّ در ظلمات روز قيامت بعدد هر موى آن يتيم نورى باو عطا فرمايد.

٥٧١- و روايت شده كه خداوند عزّ و جلّ بعدد هر موئى كه بنده مؤمن دستش را بر آن كشيده حسنه‌اى برايش مينويسد.

٥٧٢- و رسول خدا ٦ فرمود: هر كس از شما كه قساوت قلب داشته و اين سخت دلى را ناخوش داشته باشد بايد يتيمى را نزد خود آورده و با او ملاطفت و مهربانى كند و دست بر سر او كشد باذن خداوند عزّ و جلّ دلش نرم گردد همانا يتيم را حقّى است، در حديث ديگرى روايت شده است كه آن حضرت فرمود:

يتيم را بر سفره خود نشاند و دست بر سر او كشد دلش نرم مى‌شود.

٥٧٣- امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه طفل يتيم بگيرد عرش الهى بسبب گريه او بلرزه در مى‌آيد، پس خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد: اين كيست كه‌