ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٦ - باب *(ركود و سكون ظاهرى آفتاب) *

و شيخ بهائى- عليه الرّحمة- فرموده اختصاص بمدينه طيّبه دارد و بعد وجهى نجومى هم براى آن ذكر كرده است».

٦٧٤- امام صادق ٧ فرمود: راه معلوم شدن و ظاهر شدن زوال خورشيد (گذشتن آفتاب از خطّ فرضى نصف النهار يا وسط آسمان در هر منطقه) بدين گونه است كه تكه چوبى بطول يكذراع و چهار انگشت برميدارى و باندازه چهار انگشت از آن را در زمين فرو ميكنى تا بحالت عمودى بايستد و حركت نكند، وقتى خورشيد بر آمد ابتدا سايه هر چيز دراز است بتدريج كه خورشيد بالا برود سايه كوتاهتر مى‌شود تا به غايت كمى برسد، بعد دوباره شروع به زياد شدن ميكند و چون اندكى زياد شد نشان ميدهد كه زوال آفتاب صورت گرفته يا خورشيد از وسط آسمان گذشته است، در اين هنگام درهاى آسمان گشوده مى‌شود، و بادها (يا شايد نسيم فيوض قدسيّه) شروع بوزيدن كند و حاجتهاى بزرگ خلايق بر آورده شود.

باب* (ركود و سكون ظاهرى آفتاب)*

٦٧٥- محمّد بن مسلم از امام باقر ٧ پرسيد: چرا آفتاب در وقت ظهر ساكن و بدون حركت بنظر مى‌آيد؟ آن حضرت فرمود: اى محمّد چقدر جثّه تو كوچك و