ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩ - (در بيان آبها و پاكى و پاك آفرينى، و پليد شدن آنها)

جمع مى‌شود و نيز غساله دشمنان اهل بيت : كه از همه آنها بدترند.

مترجم گويد كه: «ذيل خبر در مقام تعليل نيست بلكه در مقام تحذير است.

١٧- و از حضرت موسى بن جعفر ٨ پرسيدند: از آب بالوعه و چاه حمّام كه از غساله و پساب مردم جمع شده اگر بلباس انسان برسد و جامه شخص بآن آلوده شود حكم آن چيست؟ حضرت فرمود: اشكالى ندارد.

مترجم گويد: «اين خبر با خبر قبل منافاتى ندارد چون در خبر قبل موضوع استفاده كردن در غسل و وضو بود، و در اين خبر سؤال از طهارت و نجاست آنست».

و اشكالى نيست با آب مستعمل در وضو، كسى وضو سازد، و رسول خدا ٦ هنگامى كه وضو ميساخت مردم از آبى كه از وضوء آن حضرت در ظرف ميريخت وضو ميگرفتند. و نيز آبى را كه شخصى در ظرف پاكيزه‌اى از آن وضو ساخته اشكالى نيست كه ديگرى برگيرد و با آن وضو سازد، ولى آبى كه با آن جامه شسته‌اند (و پس از فشردن جامه ميريزد) و يا آبى كه با آن غسل جنابت كرده‌اند و يا در برطرف كردن آلودگى و نجاست مصرف شده نميتوان با آن وضو ساخت.

١٨- و از امام صادق ٧ پرسيدند: آبى كه ماكيان (مرغ خانگى) از آن نوشيده حكمش چيست؟ فرمود: اگر ميدانى كه در منقار او نجاستى بوده، از آن وضو مساز، و مياشام و چنانچه معلوم نباشد كه در منقارش از نجاست چيزى بوده ميتوانى وضو گرفته و بياشامى. (مراد آب قليل است).

و هر چه از حيوانات حلال گوشت باشد، وضو ساختن از آب نيمخورده آنها جايز