ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٨ - (در بيان آبها و پاكى و پاك آفرينى، و پليد شدن آنها)

و اگر شخصى وارد حمّام شد و ظرفى نداشت كه از آب قليل برگيرد و استفاده كند و دستهايش نيز آلوده و چرك بود دست خود را در آب زده بگويد: بسم اللَّه و غسل كند. و اين داخل در عموم فرمايش خداى عزّ و جلّ است كه فرموده: ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ‌ (حج: ٧٨). و همچنين جنب اگر در راه بآبى رسيد كه از كرّ كمتر بود و ظرفى هم براى برداشتن آب نداشت تا بر بدن خود ريزد و دستهايش نيز آلوده بود بايد بسم اللَّه گفته و با دست از آب بر دارد و بر خود ريزد.

مترجم گويد: «اين خبر هم در صورتى كه (قذر) را حمل بر غير نجس نكنيم ميتوان گفت: مؤيّد گفتار پيش است».

١٦- و از امير المؤمنين ٧ پرسيدند: آيا وضو ساختن از آب حوضى كه مسلمانان در وضو يا شستن از آن استفاده مى‌كنند نزد شما بهتر است يا از ظرف كوچك بسيار تميز و سر بسته (دست نخورده)؟ حضرت فرمود: نه، بلكه از همان حوضى كه مسلمانان وضو مى‌گيرند بهتر است. زيرا بهترين و محبوبترين دين، نزد خداوند همان كيش حنيف است كه هم دور از افراط و تفريط و هم آسان است.

و هر گاه يك مسلمان و يك كتابى ذمّى (يهودى يا نصرانىّ) در حمّام گرد آمدند، شخص مسلمان پيش از ذمّى آب بردارد و غسل نمايد.

و با آبى كه در چاه يا حوضچه حمّام از غساله و پساب جمع شده جايز نيست طهارت (وضو و غسل) ساختن، زيرا در آن پساب غسل يهودى و مجوسى و نصرانى‌