ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٥٢ - *(باب احكام سهو در نماز) *

بخواند، و اگر وقت تنها به اندازه ايست كه يكى از آن دو را مى‌تواند بخواند، ابتدا نماز عصر را بجاى آورد، و هر گاه وقت باندازه خواندن شش ركعت نماز باقى است نماز ظهر را شروع كند.

١٠٣٠- امام صادق ٧ فرمود: هر كس بخواهد نماز بخواند نماز را فوت نمى‌كند (چون وقتش فراخ است)، و نماز ظهر و عصر قضاء نميشود تا هنگام فرو رفتن آفتاب، و نماز شب يا مغرب و عشاء تا طلوع صبح قضا نمى‌شود.

البتّه تأخير وقتها مربوط به كسانى است كه از روى ضرورت و ناچارى يا بيمارى و يا فراموشكارى نتوانسته‌اند در وقت مقرّر و مخصوص نماز را بجاى آورند نه افراد معمولى.

توضيح: «مؤلّف- رحمه اللَّه- سعه وقت را براى مضطر و بيمار و فراموش‌كننده ميداند، نه براى هر كس كه بدون عذر نماز را بتعويق اندازد».

و اگر فراموش كردى نماز مغرب و عشاء را بخوانى و قبل از طلوع صبح بخاطرت آمد، هر دو نماز را همان وقت بخوان البتّه اگر وقت هنوز باقى باشد، ولى اگر ميترسى كه وقت به هر دو نماز وفا نكند و يكى از آن دو فوت شود اوّل نماز عشاء را بخوان، و اگر پس از طلوع صبح بخاطر آورى، اوّل نماز صبح و بعد نماز مغرب و پس از آن نماز