ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٤ - *(باب) * *(چگونگى اذان و اقامه و ثواب كسى كه اذان بگويد) *

شهادتين رو به قبله باشد اشكالى ندارد.

٨٧٩- و زراره از آن حضرت (امام باقر ٧) روايت كرده است كه فرمود:

وقتى اقامه نماز گفته شود يا گفته شود: «قد قامت الصّلاة» ديگر سخن گفتن غير مرتبط با نماز بر امام و اهل مسجد حرام است مگر در مورد پيش انداختن امام. (اين مربوط به زمانى است كه امام راتب حاضر نباشد و إقامه گفته شود، در اين حال مأمومين كسى را كه صلاحيّت امامت داشته باشد به امامت دعوت مى‌كنند و به او مى‌گويند جلو بايست «تقدّم» تا بتو اقتدا كنيم، اين كلمه را استثناء كرده‌اند كه حرام نيست).

٨٨٠- امير المؤمنين ٧ فرمود: رسول خدا ٦ فرموده است: امامت مى‌كند شما را هر كس كه بهتر قراءت را بخواند (يا بقرائت بيش از ديگران علم داشته يا بيشتر در حفظ داشته باشد و رعايت وقفها و اتّصالها و تلفّظ حروف را بهتر از ديگران بكند) و براى شما أذان مى‌گويد خوبترين شما، و در حديث ديگرى آمده كه براى شما أذان ميگويد فصيح‌ترين شما.

٨٨١- رسول خدا ٦ فرمود: هر كس در شهرى از شهرهاى مسلمانان يك سال أذان بگويد يا اذان گوى آن شهر باشد بهشت بر او واجب مى‌شود.

٨٨٢- امام باقر ٧ فرمود: خداوند عزّ و جلّ مؤذّن را مى‌آمرزد بهمان ميزان كه چشم او كار كند و همان مقدار كه صدايش به جانب آسمان ميرود يا آوازش در