ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤٩ - *(باب) * *(چگونگى اذان و اقامه و ثواب كسى كه اذان بگويد) *

تحميد و تهليل امّت من باشد (يعنى ميگويند سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله إلّا اللَّه)

و چون اذان گويان بگويند: «اشهد ان لا إله إلّا اللَّه» امّت من گويند: آرى ما در دنيا فقط او را مى‌پرستيديم، و فرشتگان خواهند گفت: راست ميگوئيد همچنين بوده است، و چون گويند: «اشهد انّ محمّدا رسول اللَّه» امّت من گويند: همين شخص است كه پيغمبرى را از طرف پروردگارمان جلّ جلاله براى ما آورد، و ما به او ايمان آورديم با اينكه او را نديده بوديم، و فرشتگان به ايشان گويند: راست گفتيد اين شخص همان كسى است كه از سوى پروردگارتان رسالت و پيامبرى را بشما رسانيد و شما به او ايمان آورديد، پس بر خداوند عزّ و جلّ لازم است يا بر عهده اوست كه شما را با پيامبرتان محشور سازد، پس ملائكه آنان را به جايگاههايشان در بهشت مى‌برند، و در آنجا نعمتهايى باشد كه هرگز آن را هيچ چشمى نديده، و هيچ گوشى نشنيده، و بر خاطر هيچ انسانى گذر نكرده باشد.

آنگاه بلال بسوى من نظر افكند و گفت: اگر بتوانى- با توجّه به اينكه هيچ توان و نيروئى بر انجام كارها نيست مگر به مدد و يارى خداوند- كارى كنى كه از دنيا نروى مگر آنكه جزء مؤذّنان باشى يا در هنگام مرگ جزء اذان گويان باشى، حتما اين كار را بكن. گفتم: خدايت رحمت كناد بر من منّت گذار و مرا حديث كن كه من تهيدست و نيازمند حديثم، و آنچه را كه از رسول خدا ٦ شنيده‌اى برايم بازگو كه تو آن حضرت را ديده‌اى و من او را نديده‌ام، و برايم چگونگى بناء و