ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٩٠ - باب در بيان چگونگى خواندن نماز از آغاز آن تا پايان آن

همانا در ركوع مى‌گويند: «سبحان ربّي العظيم و بحمده» (يعنى: بپاكى ياد ميكنم و منزّه ميدانم و تسبيح ميگويم پروردگار خود را كه بزرگ و با عظمت است و شكر او ميگويم) و در سجود ميگويند: «سبحان ربّي الأعلى و بحمده» (يعنى:

بپاكى ياد ميكنم و منزّه ميدانم پروردگار خويش را كه بالاتر و والاتر از همه چيز ٢ ست و برتر از آنست كه به ذات و صفات از توان رسيد و شكر و حمد او ميكنم) زيرا

٩٣٢- هنگامى كه خداوند تبارك و تعالى اين آيه را فرو فرستاد كه: فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ* (يعنى: تنزيه كن نام پروردگار با عظمت خود را) پيامبر خدا ٦ فرمود: اين ذكر را در ركوع خود قرار دهيد و بگوئيد: «سبحان ربّي العظيم و بحمده» و چون خداوند عزّ و جلّ اين آيه را فرو فرستاد كه: «سبّح اسم ربّك الأعلى» (يعنى: تنزيه كن و منزّه و پاك و بدان نام پروردگار خود را كه بالاتر و والاتر از آنست كه به وصف درآيد و يا تنزيه او توان كرد). رسول خدا ٦ فرمود: اين ذكر را در سجود خود قرار دهيد و بگوئيد: «سبحان ربّى العظيم و بحمده».

سپس سر از سجده دوم بردار، و (باندازه جلسه‌اى استراحت كه سنّت است) بر زمين قرار گير، و دستهايت را بلند كن و همزمان تكبير بگو، آنگاه براى خواندن ركعت دوّم برخيز، و چون جهت برخاستن بر دستهايت تكه كردى ميگوئى:

«بحول اللَّه و قوّته أقوم و أقعد» (يعنى: با حول و قوّت الهى برميخيزيم و مى‌نشينيم) و چون جهت ركعت دوّم برخاستى حمد و سوره ميخوانى (هر سوره‌اى كه بخواهى غير از