ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٤ - باب تيمم

جنابت ميرسد نه وضو).

٢٢٤- و محمّد بن حمران النّهدي و جميل بن درّاج از امام صادق ٧ سؤال كردند: پيشنماز گروهى كه در سفر جنب شود و همراه خود آنقدر آب نداشته باشد كه براى غسل او كافى باشد آيا ميتواند يكى ديگر از آن جماعت وضو بگيرد و به عنوان امام با آنان نماز بخواند؟ آن حضرت فرمود: نه، بلكه همان جنب تيمّم كند و با ايشان نماز بخواند همانا خداوند عزّ و جلّ خاك را پاك‌كننده قرار داده، همان گونه كه آب را پاك‌كننده ساخته است.

٢٢٥- عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ سؤال كرد: در مورد مردى كه در شب سرد جنب گردد و بترسد كه اگر غسل كند از سرما تلف شود چه كند؟

آن حضرت فرمود: تيمم كند و نماز گزارد و هنگامى كه از سرما ايمن مى‌شود آن نماز را اعاده كند.

و هر گاه شخص در حالى باشد كه جز به گل دسترسى نداشته باشد به همان گل تيمّم ميكند كه خداوند تبارك و تعالى به پذيرفتن عذر بندگان از ديگران سزاوارتر است البته هر گاه با آن شخص جامه خشك يا نمدى نباشد كه بتواند آن را تكان داده و با غبار آن تيمّم نمايد.

و كسى كه در ميان انبوه جمعيّت روز جمعه و يا روز عرفه قرار گرفت و از فراوانى‌