ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٣٥ - *(باب احكام سهو در نماز) *

نماز را اعاده كند، و هر كس در نماز مغرب شك كند بايد اعاده نمايد، و هر كس در نماز صبح شك كند بر اوست كه اعاده كند، و هر كس در دو ركعت نماز جمعه شك كند بر اوست كه اعاده كند، و هر كس (در نماز چهار ركعتى) ميان دو و سه يا سه و چهار شك كند بنا را بر بيشتر بگذارد و چون سلام نماز را داد آنچه بگمانش ناقص گذارده تمام مى‌كند (بصورت نماز احتياط).

٩٩٣- و امام صادق ٧ به عمّار ساباطى فرمود: تمامى مسائل و احكام سهو را براى تو در دو كلمه جمع مى‌كنم هر گاه شك كنى بنا را بر بيشتر گذار پس چون سلام نماز را دادى آن را كه گمان نقص آن دارى (به نماز احتياط) تمام گردان.

و معنى آن خبرى كه روايت شده است «فقيه نماز خود را اعاده نمى‌كند» آن در شك ميان سه ركعت و چهار ركعت است در دو ركعت آخر نه در دو ركعت اوّل.

و دو سجده سهو واجب نيست مگر بر كسى كه بنشيند در موضعى كه بايد بايستد يا بايستد در جايى كه بايد بنشيند، يا ترك تشهّد كرده باشد، يا نداند زياد كرده يا كم كرده است. و اين دو سجده پس از فراغ از سلام نماز است چه زياد كرده باشد چه كم.

٩٩٤- و امير المؤمنين ٧ ميفرمود: زمان سجده‌هاى سهو پس از سلام نماز