ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٥ - *(در بيان لباسهايى كه با آن ميتوان نماز خواند و لباسهائى كه) * *(با آن نميتوان نماز خواند و انواع جامهها) *

نيست (بلكه براى خون اندازه‌اى قرار داده‌اند كه اگر بدان حدّ نرسد شارع مقدّس نماز خوانده با آن را رخصت فرموده است، در صورتى كه بول و منى به هر ميزان كه باشد و لو بسيار ناچيز معفوّ و قابل اغماض نخواهد بود.)، سپس آن حضرت منى را بخاطر نشان ساخت، و در خوص ازاله آن مبالغه بسيار نمود و تأكيد فرمود كه حكم نجاست آن سختتر از بول است، بعد فرمود: منى را چه قبل از نماز ببينى و چه بعد از نماز در هر حال بر تو واجب است نمازت را دوباره با لباس پاك بجا آورى (نمازهائى را كه با لباس آلوده به منى خوانده‌اى)، و اگر جامه‌ات را بازرسى كرده و در آن به اثرى از منى برخورد نكرده باشى و با همان لباس نماز بخوانى و بعد معلوم شود ديگر لازم نيست آن را اعاده كنى (زيرا از كجا معلوم كه بعدا آلوده نگشته باشد)، و همين گونه است حكم بول از نظر نمازگزار.

٧٥٨- امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمود: «شمشير همانند رداء است مادام كه در آن خونى مشاهده نكرده‌اى ميتوانى با آن نماز گزارى، و كمان نيز مانند رداء است» با اين فرق كه:

٧٥٩- «جايز نيست شخصى در حالى كه شمشير ذر برابر اوست نماز گزارد، زيرا قبله خود محلّ أمن است»[١] اين كلام را از امير المؤمنين ٧ روايت كرده‌اند.

٧٦٠- علىّ بن جعفر از برادر خود موسى بن جعفر عليهما السّلام سؤال كرد: هر گاه سه پايه‌اى (رخت آويز پايه‌دارى) در مقابل شخص باشد و بدان لباس آويخته باشند آيا ميتواند در چنين موضعى نماز بخواند؟ آن حضرت فرمود: بلى اشكالى ندارد.

[١] زيرا اسلحه را معمولا ميان خود و دشمن مينهند و قبله را خداوند امن قرار داده است.