ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٣ - غسل روز جمعه و داخل شدن به حمام و آداب آن و آنچه در باره نظافت كردن و زيور بكار بردن آمده است

فرمود: آنكه زن از شوهرش بخواهد تا به مجالس نوحه و سوگ و عروسيها و حمّامها رود. (كه غالبا در چنين مجالس و اماكنى با اجتماع نسوان كمتر به حدود و مقرّرات شرع توجه مى‌شود بلكه با ملاحظه يك ديگر بر جسارت آنان در ارتكاب مناهى نيز افزوده شده و آنچه را كه به تنهايى قادر بانجام آن نيستند در جمع همگنان بعمل مى‌آورند) و لباسهاى نازك و بدن نما پوشد و شوهرش اين خواسته‌ها را برآورد.

٢٤٢- ابو بصير از امام صادق ٧ سؤال كرد: راجع به مردى كه غسل جمعه را از روى فراموشى يا عمدا ترك كند حكم او چيست؟ آن حضرت فرمود: اگر از روى فراموشكارى بوده نمازش تمام است و اگر قصد و عمد داشته بايد از خدا طلب عفو و بخشش كند و ديگر ترك نكند.

٢٤٣- امام صادق ٧ فرمود: در حمّام تكيه مكن يعنى پشت يا پهلوها را بر كف حمّام كه بسيار گرم است مگذار كه آن پيه و چربى كليه‌ها را ميگدازد و آب ميكند، و نيز در حمّام شانه بر موى مزن كه اين كار موها را سست و كم پشت ميكند و سر خود را با گل مشوى كه چهره را نازيبا ميسازد (و در حديثى ديگر آمده كه: غيرت را از بين ميبرد) و يا سفال چرك از بدنت مگير كه موجب بيمارى پيسى مى‌شود، و لنگ را بر صورت خود مكش كه طراوت رخسار را از بين ميبرد. و روايت شده كه:

آن گل مصر و سنگ سفال شام است كه بكار بردنش كراهت دارد.