ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥٦ - در بيان دلدارى دادن و دعوت بصبر و آرامش و بيتابى و زارى بهنگام مصيبت، و زيارت و ديدار از قبر مردگان، و نوحه كردن و به ماتم نشستن زنان

مصيبت جزع كند و يا جزع نكند و خواه بر آن صبر كند يا نكند در هر حال ثوابش نزد خداوند عزّ و جلّ بهشت است.

٥١٨- و نيز آن حضرت ٧ فرمود: ثواب مؤمن از بابت فوت فرزندش در زمان حيات او، بهشت است خواه صبر و بردبارى پيشه كند و خواه نكند.

٥١٩- و نيز آن حضرت فرمود: هر كس فرزندى را پيش فرستد يا هر كس يك فرزندش را در زمان حيات خود از دست بدهد و داغدار او شود آن فرزند از هفتاد فرزند كه از او بجاى مانند و همگى سوار بر اسب در راه خداوند عزّ و جلّ جهاد كنند براى او بهتر و سودمندتر است.

٥٢٠- رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه او را پيشروى نباشد تا شفاعت او كند داخل بهشت نشود، پس مردى از آنان كه فرزندى برايشان بهم نميرسد و فرزندى پيش از خود نفرستاده پرسيد: اى رسول خدا آيا ما را ممكنست با چنين وضعى پيش فرستاده‌اى غير از فرزند باشد؟ آن حضرت فرمود: بلى، از جمله پيشروان شخص مؤمن برادر دينى اوست كه از دست ميدهد يا عزادار او مى‌شود.

٥٢١- رسول خدا ٦ بحضرت فاطمه عليها السّلام هنگام كشته شدن جعفر بن ابى طالب فرمود: وقتى آنجا به تعزيه رفتى مگو «و اذلاه، وا ثكلاه، و احرباه [و وا حزناه- ظ]» (در زمان جاهليّت گفتن آنها در سوگ از دست رفتگان‌