ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٠ - *(چيزهايى كه جامه و بدن را نجس ميكند) *

كه به شستن آن مقدار از ظاهر همه تشك پاك مى‌شود).

١٦٠- حنان بن سدير به امام صادق ٧ عرض كرد: بسا اتّفاق مى‌افتد كه من بول كرده‌ام يا ميخواهم بول كنم و به آب دسترسى ندارم و نميتوانم تهيّه كنم و از طرفى خود دارى از بول هم برايم سخت است. چه كنم؟ آن حضرت فرمود: بعد از انجام بول موضع را خشك كرده و قسمت عقب آلت خود را با آب دهان تر كن، سپس اگر رطوبتى يافتى با خود بگو اين از اثر همان رطوبت آب دهان است.

شرح: «اين گونه احكام بكلّى براى رفع حرج و در شرائط خاصّى است چنانچه از خبر بعد پيداست.»

١٦١- و باز از آن حضرت سؤال شد: در مورد زنى كه داراى طفلى است و بر او بول ميكند و آن زن بيش از يك دست لباس ندارد حكمش چيست؟ آن حضرت فرمود:

هر روز يك بار پيراهن خود را بشويد.

١٦٢- و محمّد بن نعمان به امام صادق ٧ عرض كرد: گاه از بيت الخلا بيرون مى‌آيم و با آب، استنجا و طهارت ميكنم، بعد لباسم يا گوشه‌اى از آن در همان آبى كه با آن استنجا كرده‌ام مى‌افتد چه كنم؟ آن حضرت فرمود: اشكالى بر آن نيست و تو نيز تكليفى ندارى.

مترجم گويد: «قبلا توضيحى در اين باره داده شده كه اين احاديث دليل بر جواز خواندن نماز با آن لباس است نه دليل بر طهارت آب استنجا».