ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٢٧ - باب دعاء مستحب در صبح و شام

٩٨٢- جماعتى از راويان شيعه اماميّه از امام صادق ٧ نقل كرده‌اند كه فرمود: پدرم ٧ پس از فريضه صبح اين دعا را مى‌خواند: (ترجمه) «اى آنكه از رگ حيات بمن نزديكترى! و اى آنكه ميان شخص و دلش حائل ميگردى!، اى آنكه در مقامى منيع و والائى!، و اى آنكه هيچ چيز همانندش نيست و او شنوا و داناست، اى بخشنده‌تر از هر كس كه از او تمنّا كنند!، و اى به بذل كف گشوده‌تر از هر كس كه به دهش دست گشايد!، و اى بهترين كسى كه او را هنگام نياز مى‌خوانند! و اى بالاترين كسى كه بدو اميد دارند!، اى شنونده‌ترين شنوايان (ناله حاجتمندان را)!، اى بيناترين بينندگان (حال مستمندان را)!، اى بهترين يارى‌كنندگان (مر گرفتاران را)!، اى سريعترين بازجويان (مر ستمكاران را)!، اى مهربانترين مهربانان (مر بندگان را)!، اى داورتر از همه داوران! درود و رحمت فرست بر محمّد و آلش، و روزى مرا فراخى ده، و عمرم را طولانى كن، و سايه رحمتت را بر من بگستر، و مرا از آن كسانى قرار ده كه آيينت را به آنها يارى ميدهى، و ديگرى را به جاى من برمگزين، بار الها تو خود روزى من و هر جنبنده ديگرى را عهده‌دارشده‌اى، پس از آن رزق بسيار و حلالت روزى من و خانواده‌ام را فراوان گردان، و از تنگدستى و بى‌چيزى كفايتمان فرما».

آنگاه (خطاب به فرشتگان نويسنده اعمال روز كرده) ميفرمود: «خوش آمديد اى‌