ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٣ - *(باب قبله) *

مكّه است و در مكّه حرم قبله است و بس».

٨٥٦- و باز در حديث ديگرى زراره گويد كه آن حضرت ضمن احكامى چند كه براى او ذكر كرده بود فرمود: پس روى خود را بسوى قبله كن و از قبله روى خويش را مگردان كه اين كار نمازت را تباه سازد، همانا خداوند عزّ و جلّ در باره نماز واجب به پيامبر خود ٦ ميفرمايد: فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ»* (يعنى: اى پيامبر بهنگام نماز روى خود را به جانب مسجد الحرام گردان، و شما اى امّت محمّد هر كجا هستيد روى خويش بدان جانب كنيد) پس راست بايست زيرا رسول خدا ٦ فرمود: «هر كس بهنگام نماز پشت خود را راست و مستقيم نگيرد او را نماز نيست يا نماز او نماز درست نيست، و چشم خود را در برابر خداوند عزّ و جلّ و براى رضاى او از سر مذلّت فرو انداز و آن را به جانب آسمان بلند نكن و بايد نظرت به روبرويت و در موضع سجودت باشد.

٨٥٧- امام باقر ٧ به زراره فرمود: نماز را اعاده نميكنند مگر براى پنج چيز كه عبارتست از: اوّل وضو (يعنى چنان كه اشكالى در يكى از اين پنج چيز بهم رسيده باشد نماز را بايد اعاده كرد بنا بر اين اگر شخصى بدون رعايت طهارت از حدّث يعنى حسب مورد وضو يا غسل و يا طهارت تيمّمى با خاك نماز كند چه سهوى و چه عمدى نمازش باطل است و بايد اعاده كند) دوّم: وقت، يعنى نماز را در وقت مقرّر بجا نياورده باشد مثلا قبل از وقت خوانده باشد، سوّم: قبله، چهارم: ركوع، پنجم سجود، كه اين هر دو «ركن» هستند.